Ik ben weer thuis, het was een boeiend dagje en ik ben een raar geval, niets nieuws onder de zon dus.
Het blijkt dat je het beste meteen na de behandeling een raar gevoel in je benen kunt krijgen en dat er vaak meteen al pijnvermindering optreed door de plaatselijke verdoving.
Geen rare gevoelens geen vermindering van pijn bij mij.
Soms gaat de behandeling pas na weken werken maar aan de blik van de arts te zien hebben we er allemaal niet zo heel veel geloof in.
Ik ben een beetje melig en eigenlijk doodmoe, zo moe dat ik niet kan slapen.
De arts heeft meteen besloten de dosis Fentanyl (dat narcosemiddel) in stappen op te hogen tot de hoogste dosis.
Dan krijg ik dus dagelijks het vijfvoudige binnen van wat ik nu krijg.
Verder heb ik eigenlijk een vrijbrief om daarnaast net zoveel morfine te gebruiken als ik denk nodig te hebben.
Te tolerante artsen maken me ook vaak wat achterdochtig.
Verder hebben we weer erg veel gelachen ook, daarover schrijf ik morgen.
Ben nu echt te moe maar wel lekker thuis in bed.
0 reacties:
Een reactie plaatsen