Frank en ik hebben eergisteren besloten onze relatie te beeindigen.
We zijn bijna 10 jaar samen geweest en het waren liefdevolle, intense en mooie jaren.Ik ben degene die deze beslissing genomen heeft, ik was niet meer gelukkig in de relatie.
Wat Frank betreft zijn zijn gevoelens naar mij niet echt veranderd en hij had dan ook nog wel verder willen gaan.
Ik kan dat helaas niet.
Frank ziet wel in en voelt wel aan dat dit de juiste beslissing is.
Ik houd nog van hem maar ben in de afgelopen 10 jaar teveel veranderd om de relatie nog voort te kunnen ze
Ik heb het gevoel dat wij elkaar(onbewust) afremmen in onze ontwikkeling. we kunnen persoonlijk niet meer groeien in onze relatie en we houden ook elkaars groei op persoonlijk vlak tegen.
Ik heb meer fysieke en mentale vrijheid nodig, meer tijd en ruimte om alleen te zijn.
We hebben allebei ook andere ideeën over wat we in de toekomst nog uit het leven willen halen.
Het feit dat ik in de afgelopen 2 jaar ernstig ziek ben geworden heeft zeker bijgedragen aan deze beslissing maar het is zeker niet de hoofdzaak.
Ook onze onorthodoxe niet monogame levensstijl is er niet de oorzaak van dat we uit elkaar gaan.
Het gaat gewoon om 2 mensen die nog van elkaar houden maar die allebei weten dat het beter is om niet meer samen een leven te delen.
We zijn allebei erg verdrietig en hebben vanmiddag in elkaars armen al gehuild om alles wat we verliezen, maar het is de juiste beslissing.
Mede omdat wij in de WSNP zitten is het heel lastig om daadwerkelijk uit elkaar te gaan tot het traject voltooid is.
We hebben dan ook besloten om in eerste instantie onze flat op te delen en als huisgenoten te gaan leven.
Frank krijgt de (zeer) grote slaapkamer als woonkamer en daarbij de kleine slaapkamer waar we samen sliepen.
Ik krijg de grote woonkamer met aangrenzende keuken, daar staat mijn aangepaste bed al en ik voel mij daar prettig.
Praktisch gezien hoeven we niet door elkaars ruimtes om de badkamer, wc en douche te gebruiken.
Na de feestdagen begin januari gaan we het huis herinrichten.
We gaan eerst zo proberen de woning te delen, gaat dit niet dan zal Frank met hulp en steun van mij alsnog een andere woning zoeken.
We gaan er nu vanuit dat deze regeling gaat werken.
We hebben geen ruzie en de sfeer onderling is verdrietig maar goed, het zal ons dan ook wel lukken de feestdagen samen in harmonie door te brengen.
Vanmiddag kreeg ik van Frank een gedicht en hij vroeg mij of ik dat op deze blog wilde zetten om zijn gevoelens te verwoorden.
Dat doe ik hieronder.
Ik wil jou bedanken Frank voor 10 mooie jaren samen en zeggen dat ik nog steeds om je geef, ik zal zeker proberen om je te helpen weer geluk te vinden mijn lief.
Op speciaal verzoek .
Oud word vervangen door nieuw
De toon word gezet
Niet meer van elkaar
Houden van is sterk en blijft
Niet weg en toch daar
Beloftes worden waar
Waar heden en verleden hun pact hadden gesmeed
Wij lief en hard voor elkaar wisten de kans
Krachtig het leven nemen
Helder zien met geest en ziel
Altijd geweten
Het hier en nu geeft ons kracht
De keuze is gemaakt
Creëren en weer leren
Nieuwe toekomst met nieuw gevoel vol leven
Dankbaar voor gekregen verdriet
Zij was mijn leven
Zij is nu nog in mijn leven
We blijven delen
Dank mijn lief voor je keuze
Frank
8 reacties:
Een moedige beslissing en zeker geen makkelijke. Bewondering hoe jullie erin staan en met elkaar omgaan. Veel sterkte voor allebei.
Dikke knuf
Heel veel sterke de komende tijd. Hou je allebei taai! Mooi te lezen dat uit elkaar gaan niet altijd ruzie veroorzaakt! rosa xxx
Ik vind het erg moedig dat jullie deze stap durven te nemen. Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte lieverds...
Moedig en dapper... het zal niet makkelijk zijn... maar jullie vinden jullie weg.
Liefs Adrie en belle
Respect, voor jullie beide, dat is wat ik heb na het lezen van je blog.
Heel veel sterkte gewenst van mij.
ps Ik lees al vele jaren je blog zonder te reageren, moest nu toch even mijn bewondering voor jullie laten blijken.
Liefs van Diana
Ik ben niet zo actief meer en ik schrijf niet veel meer. Te veel zorg gehad voor mijn zieke hond. Nu de ruimte er weer is en de zorg is weggevallen, snuffel ik de blogs weer af en kom ik ook hier weer eens snuffelen.
Lieve Hilde, door het lezen over jou, je ziekte, maar ook jullie relatie, heb ik gedurende de tijd veel respect gekregen. De manier waarop jij/ jullie met je ziekte en je relatie omgingen is iets waar veel mensen van zouden kunnen leren. Bewonderenswaardig vond en vind ik het.
De stap die genomen is vergt veel moed en lef. Niet de makkelijkste keuze, maar een nieuwe weg naar uiteindelijk meer geluk. Ik gun dat jullie beide en hoop dat jullie je weg erin vinden.
Gr Josephien
(ooit Collared 4life ;-)
Oeps das ff schrikken, sterkte samen, liefs, 12je{F}
mooi frank!
maar wat zielig verder.
het gaat jullie goed..
guilliet
http://sub.punt.nl
Een reactie plaatsen