Mrs Silly's(BDSM)leven

Het einde van iets moois

2011-12-10T21:12:00.000+01:00

Frank en ik hebben eergisteren besloten onze relatie te beeindigen.
We zijn bijna 10 jaar samen geweest en het waren liefdevolle, intense en mooie jaren.Ik ben degene die deze beslissing genomen heeft, ik was niet meer gelukkig in de relatie.
Wat Frank betreft zijn zijn gevoelens naar mij niet echt veranderd en hij had dan ook nog wel verder willen gaan.
Ik kan dat helaas niet.
Frank ziet wel in en voelt wel aan dat dit de juiste beslissing is.
Ik houd nog van hem maar ben in de afgelopen 10 jaar teveel veranderd om de relatie nog voort te kunnen ze
Ik heb het gevoel dat wij elkaar(onbewust) afremmen in onze ontwikkeling. we kunnen persoonlijk niet meer groeien in onze relatie en we houden ook elkaars groei op persoonlijk vlak tegen.
Ik heb meer fysieke en mentale vrijheid nodig, meer tijd en ruimte om alleen te zijn.
We hebben allebei ook andere ideeën over wat we in de toekomst nog uit het leven willen halen.
Het feit dat ik in de afgelopen 2 jaar ernstig ziek ben geworden heeft zeker bijgedragen aan deze beslissing maar het is zeker niet de hoofdzaak.
Ook onze onorthodoxe niet monogame levensstijl is er niet de oorzaak van dat we uit elkaar gaan.
Het gaat gewoon om 2 mensen die nog van elkaar houden maar die allebei weten dat het beter is om niet meer samen een leven te delen.
We zijn allebei erg verdrietig en hebben vanmiddag in elkaars armen al gehuild om alles wat we verliezen, maar het is de juiste beslissing.
Mede omdat wij in de WSNP zitten is het heel lastig om daadwerkelijk uit elkaar te gaan tot het traject voltooid is.
We hebben dan ook besloten om in eerste instantie onze flat op te delen en als huisgenoten te gaan leven.
Frank krijgt de (zeer) grote slaapkamer als woonkamer en daarbij de kleine slaapkamer waar we samen sliepen.
Ik krijg de grote woonkamer met aangrenzende keuken, daar staat mijn aangepaste bed al en ik voel mij daar prettig.
Praktisch gezien hoeven we niet door elkaars ruimtes om de badkamer, wc en douche te gebruiken.
Na de feestdagen begin januari gaan we het huis herinrichten.
We gaan eerst zo proberen de woning te delen, gaat dit niet dan zal Frank met hulp en steun van mij alsnog een andere woning zoeken.
We gaan er nu vanuit dat deze regeling gaat werken.
We hebben geen ruzie en de sfeer onderling is verdrietig maar goed, het zal ons dan ook wel lukken de feestdagen samen in harmonie door te brengen.
Vanmiddag kreeg ik van Frank een gedicht en hij vroeg mij of ik dat op deze blog wilde zetten om zijn gevoelens te verwoorden.
Dat doe ik hieronder.
Ik wil jou bedanken Frank voor 10 mooie jaren samen en zeggen dat ik nog steeds om je geef, ik zal zeker proberen om je te helpen weer geluk te vinden mijn lief.

Op speciaal verzoek .

Oud word vervangen door nieuw
De toon word gezet
Niet meer van elkaar
Houden van is sterk en blijft
Niet weg en toch daar
Beloftes worden waar
Waar heden en verleden hun pact hadden gesmeed
Wij lief en hard voor elkaar wisten de kans
Krachtig het leven nemen
Helder zien met geest en ziel
Altijd geweten
Het hier en nu geeft ons kracht
De keuze is gemaakt
Creëren en weer leren
Nieuwe toekomst met nieuw gevoel vol leven
Dankbaar voor gekregen verdriet
Zij was mijn leven
Zij is nu nog in mijn leven
We blijven delen
Dank mijn lief voor je keuze

Frank

Touwtjes aanhalen

2011-10-23T19:29:00.001+02:00

De nieuwe sub van F. is dit weekend voor de tweede keer langsgeweest.
Spruitje is haar subnaam.
Zelf vind ze die naam vreselijk vernederend, hij komt voort uit een plagerijtje tussen F. haar, ik vind het wel lief klinken.
Her is natuurlijk best altijd even wennen zo'n nieuwe bdsm partner in huis.
Logees zijn met mijn energiepijl reuze vermoeiend, natuurlijk ook omdat ik me natuurlijk overal mee moet bemoeien en het iedereen naar de zin moet maken. :-)
Het is een leuke vrolijke meid met wel de nodige, al verwachtte, onzekere sub-bagage.
Dat valt me trouwens wel echt op, dat vrijwel alle subs/slavinnen dezelfde onzekerheden en hang-ups hebben.
Er is veel gepraat en veel gespeeld.
Om elkaar beter te leren kennen komen we er niet onderuit om oude verhalen en ervaringen te delen.
Ik kan ze intussen dromen maar voor spruitje is gelukkig alles nieuw.
Ik heb haar ook al in vol sub ornaat bloot gezien.
Ze heeft best veel van een zittende boedha realiseerde ik me.
Best schattig eigenlijk.
Er kwamen veel emoties los bij spruitje, wel weer even wennen al dat weerleggen en bespreken van onzekerheden.
En de daarbij behorende audio.
Maar wel iets wat inherent lijkt aan de bdsm.
Ik probeer F en spruitje hier in huis hun vrijheid te geven maar zeker ook mijn eigen rust en tijd te pakken.
Deze relatie tussen F en zijn spruitje heeft zeker toekomstperspectief denk ik.
Over 2 weken komt ze weer een weekend dan ga ik alleen wat eerdet naar de slaapkamer met mijn laptoppie wat meer rust voor hen en mij.
Ik ben gevloerd.

"Nette" vanilla weblog verhuizing

2011-10-11T16:11:00.000+02:00

Mijn "nette" vanilla weblog is verhuisd.
Ben je ook in de "niet bdsm kant" van mijn leven geinteresseerd klik dan op de volgende link:
http://hildesleven.blogspot.com

Keuzes

2011-10-08T02:49:00.001+02:00

Morgen komt er een subje logeren.
Voor F.
Hij heeft een keuze gemaakt die buiten zijn comfortzone ligt.
F. maakt dit keer kennis met een gevuldere vrouw.
Hij was altijd heel stellig in zijn voorkeur voor slank maar ik ben blij dat hij eens buiten zijn rigide lijntjes stapt.
Hij heeft op heel veel vlakken een klik met haar, dus het zou een gemiste kans zijn het niet te proberen.
Ik vind sowieso inhoud het allerbelangrijkste, altijd al.
Het is voor hem een grote stap, zo groot dat ik het rustig ga aanschouwen als sociaal experiment vanuit mijn bedje.
Ik hoop dat hier iets moois uit groeit.
Zij lijkt een echte goeie match.

Phone blogger app

2011-10-04T20:48:00.001+02:00

Ik heb nu een een geweldige blogapp. Wat ben ik blij met mijn nieuwe mobieltje!
Ik zet er meteen maar een bdsm zoekplaatje bij, wie raad de meeste speeltjes?

Where are my bleu suede shoes?

2011-09-14T16:22:00.000+02:00

Nou, wat vinden jullie ervan?

testje vanaf epad

2011-09-02T22:01:00.000+02:00

Eens even kijken of je vanaf je epad kunt bloggen

Koekeloeren

2011-08-22T16:53:00.000+02:00

Ik ben een grote van van Kink.com en dan met name de Training of O films.
Ik vind de "slachtoffers" heel realistisch overkomen, niet geacteerd.
De sfeer is er 1 die je zo in onze speelkamer of een BDSM meeting zou kunnen tegenkomen.
De films hebben een goeie kwaliteit en niet zo'n porno aspect als slecht geluid, vage tekst en beelden.
En er word zelfs gelachen tijdens de sessies!
Nou is een abonnement op Kink.com erg duur in mijn ogen, dus ik bewandel (jammer genoeg) de illigale weg en ben op zoek gegaan naar torrents van Training Of O.
Er zijn heel wat enthousiaste bdsm 'ers die wat op het www hebben gezet gelukkig.
http://www.kat.ph/search/training-of-o/
Klik maar eens op bovenstaande link daar staat uren leuk BDSM materiaal van goeie kwaliteit.
Verder in google "Training of o torrents" intikken levert ook veel op.
Ik heb al uren film gedownload via deze links, ik zet ze daarna op mijn externe harde schijf en koppel die aan de mediaplayer die aan mijn tv hangt,
Zo kijk ik uren BDSM films op mijn tv, geweldig.
Maar je kunt ze ook prima gewoon meteen op je pc kijken hoor.
Om de links te kunnen downloaden heb je wel een Bittorrent programma nodig op je pc
maar die kun je bv hier http://www.bittorrent.com/intl/nl/downloads downloaden.
Hier kun je natuurlijk nog veel meer mee downloaden, denk maar eens aan Piratebay.

Even goed lezen, ik weet uit ervaring dat het lang niet zo moeilijk is als het lijkt en het is zeker de moeite waard.
Heb je nog vragen, stel ze in de reactie of mail ze.
En Belle...... jou stuur ik nog de beloofde lange handleiding.
Veel kijk plezier

Libidon't

2011-08-13T21:39:00.000+02:00

Deze foto zegt veel.
Het is onze relatief nieuwe boeienset.
Een paar dagen geleden was ik in de speelkamer. De geur opsnuiven alles rechtleggen. Dat doe ik graag.
De spullen en de kamer worden te weinig gebruikt.
Franks zoektocht naar een bdsm partner vlot niet echt al zijn we er dagelijks mee bezig.
Bij mij wil mijn lijf niet, de geest wel.
Spelen gaat natuurlijk altijd.
Dus wie bied zich aan om voor 1 avondje het leer van de boeienset weer te laten leven?
Uit 1 avond kan veel moois groeien tenslotte.

These shoes are made for walking, stop talking!

2011-08-04T22:21:00.000+02:00

Verzuchting

2011-08-03T22:40:00.000+02:00

Waar zijn de avonden vol zwepen,
meters touw slordig neergegooid in een hoek.
De geur van zweet, leer en sigaretten vulde de kamer.
Voldaan was je niet altijd maar na een wijntje en een sigaret
lokte de nieuwe kans.
Zelfs een beschonken spanking mocht.
Door de drank en het kaarslicht
groeide de Dominantie
en verrees de onderdanige in al haar kracht,
Nu peins ik slechts en zouden een sigaret en een wijntje
een verveeld hart al laten zingen

Mobiele BDSM

2011-06-26T16:28:00.000+02:00

Binnenkort in dit theater!!
Bloggen via mijn mobiel.
Ik zie uitgebreide mogelijkheden, ik kan dan her en der bij de Blokker/Hema/waar dan ook, alles fotograferen wat mij aan BDSM doet denken.
En dat is veel:-)
Zal ik problemen krijgen als ik willekeurige vrouwen op straat waar ik een sub in herken op deze blog uit de kast laat komen?
En hoe raar gaat men mij vinden als ik driftig foto's sta te schieten in de keukenafdeling van de Bijenkorf.
Ach, ik kan altijd nog als verdediging aanvoeren dat het aan de medicatie ligt

The Cronicles of Hernia part 2

2011-06-08T16:37:00.001+02:00

Ik ben weer thuis, het was een boeiend dagje en ik ben een raar geval, niets nieuws onder de zon dus.
Het blijkt dat je het beste meteen na de behandeling een raar gevoel in je benen kunt krijgen en dat er vaak meteen al pijnvermindering optreed door de plaatselijke verdoving.
Geen rare gevoelens geen vermindering van pijn bij mij.
Soms gaat de behandeling pas na weken werken maar aan de blik van de arts te zien hebben we er allemaal niet zo heel veel geloof in.
Ik ben een beetje melig en eigenlijk doodmoe, zo moe dat ik niet kan slapen.
De arts heeft meteen besloten de dosis Fentanyl (dat narcosemiddel) in stappen op te hogen tot de hoogste dosis.
Dan krijg ik dus dagelijks het vijfvoudige binnen van wat ik nu krijg.
Verder heb ik eigenlijk een vrijbrief om daarnaast net zoveel morfine te gebruiken als ik denk nodig te hebben.
Te tolerante artsen maken me ook vaak wat achterdochtig.
Verder hebben we weer erg veel gelachen ook, daarover schrijf ik morgen.
Ben nu echt te moe maar wel lekker thuis in bed.

The Cronicles of Hernia

2011-06-07T17:31:00.001+02:00

Briljante blogtitel, al zeg ik het zelf:-)

Het is een beetje een rare dag.

Morgen is het zover, naar het ziekenhuis voor de zenuwblokkades in mijn rug.

Het is een dagopname maar omdat er bij mij van alles mis kan gaan heb ik in overleg toch maar wat pyama's en zo ingepakt.

Na de behandeling treed er een tijdelijke verlamming op van het onderlichaam, hoe tijdelijk dat bij mij is is nog maar de vraag.

Eigenlijk is dat het spannenste onderdeel, ik zit niet te wachten op een lijf dat niet meer wil staan, dat levert wat veel praktische problemen op.

Dat het veel pijn gaat doen weet ik ook al, dat doet me niet zoveel, een kwestie van op de klok kijken en volhouden.

Ik hoop dat ik morgenavond vanuit mijn bedje thuis weer een blogje kan tikken of wat kan twitteren.

I'll be back!

Ja, ook Mrs Silly bestaat nog

2011-06-05T14:54:00.001+02:00

Als je lijf het heel erg af laat weten verdwijnt de BDSM al snel meer naar de achtergrond, dat lijkt me ook heel erg logisch.
Toch is het niet uit mijn leven verdwenen.
Ten eerste is er natuurlijk altijd Frank die nog steeds op zoek is naar een sub/slavin en ik ben daar erg bij betrokken.
Ik geef tips voor zijn advertentie teksten, zoek leuke potentiele dames voor hem en stimuleer hem in het onderhouden van zijn contacten.
Dagelijks word er hier nog steeds over BDSM gepraat.
Als je 24 uur per dag in bed ligt ga je natuurlijk wel nadenken over je eigen gevoelens en voorkeuren.
Er zijn momenten dat ik denk " Is dat nog wel wat voor mij, dat BDSM gedoe? Ben ik het niet ontgroeid? "
Sex en aanverwante zaken hebben de neiging erg onbelangrijk te lijken als je die dag al blij bent dat je 10 minuten hebt kunnen zitten en als ontlasting om niet kinky redenen een obsessie word.
Ik merk zelf dat ik zeker nog wel wat heb met BDSM.
Ondanks dat ik me vreselijk en ik meen echt vreselijk kan ergeren aan hulpeloze subdame types die niet eens in staat zijn om zonder hulp te beslissen of ze die dag adem zullen halen, heb ik zeker nog wat met het concept macht en onmacht.
Zolang de macht bij mij ligt natuurlijk.
Ik zie mijzelf op dit moment om praktische redenen geen fulltime D/s relatie onderhouden.
Wel zijn Frank en ik bezig een subje gezamenlijk tot de onze te maken, dan kan ik al het zware werk afschuiven:-) dit experiment verkeerd nog in een pril stadium, wij willen graag maar het betreffende subje is zeer jong en aarzelend als een schuw hertje.
Ik ben meer een toeschouwer geworden.
Vanuit mijn bedje lees ik BDSM blogs, download ik BDSM films en voer ik BDSM gesprekken.
Het vlammetje is zeker niet uit en misschien kan ik het aanwakkeren door hier ook weer wat meer te gaan schrijven.
Ik zal jullie niet gaan lastigvallen met mijn vaak cynische theorieën over BDSM beoefenaars, ik heb gewoon te veel tijd om na te denken.
Elke week 1 blog met BDSM inhoud, dat is het streven.
Ik heb op volledig eigen Mrs Silly wijze nog wat BDSM films om te bespreken, maar dat is voor de volgende keer.
Ik zal mij eerst eens proberen te ontdoen van de mentale kuisheidsgordel die dit lijf mij noodgedwongen omlegt.

Kinky of kitsch?

2011-03-03T16:33:00.000+01:00

Dit is nou typisch weer zo'n voorbeeld van...ik weet het niet.

Ik blader wat door de BDSM foto's op Deviant art.com en denk:

"Hmmm het heeft wel wat".

De kleur, de situatie.

Ik kan mij voorstellen dat ik er zo bij kan zitten met een geboeid subje aan mijn voeten, dat ik haar hoofd aan de leiband naar me toetrek.

Tot zover alles oke, leuke BDSM foto die tot mijmeren leid.

Maar waarom vind ik dan meteen ook weer dat de dame op de bank zo subachtig lijkt en waarom heeft ze in vredesnaam oma-pantykousjes aan?

De Pippilangkous-kousen van het sub meisje zijn dan wel weer leuk, een beetje kind zit er in elke sub wel en uit alternatief oogpunt zou ik ze zelf ook nog wel aantrekken.

Ik krijg een beetje het gevoel dat er net buiten beeld een Domi- heer staat die beide dames bevolen heeft deze pose aan te nemen en dat ze allebei heel erg netjes naar HEM luisteren.

Maar dat zal wel weer aan mijn achterdochtige geest liggen

Toch een leuke foto.

Wat vinden jullie ervan?

Long time no see, tea anyone?

2011-02-15T15:53:00.002+01:00

Het word weer eens hoog tijd dat ik jullie onder het genot van een kopje thee weer eens bijpraat hier hè.

Over mijn gezondheid heb ik het al uitgebreid op mijn andere blog dus dat kan ik weglaten, grotendeels dan wel want het beinvloed natuurlijk ook mijn BDSM leven.

Het bezoek aan Zwolle was "wel aardig"

Meestal hebben we 10 minuten nadat we daar binnenkomen een merkwaardig dipje met de gedachte: wat doen we hier?

Waarom we dat bijna alleen in Zwolle hebben zijn we nog aan het ontleden.

F. werd nog even apart genomen er was maanden geleden geklaagt dat hij handtastelijk was geweest.

Sorry?

F. is heel direct en open, das waar, maar handtastelijk?

Na flink doorvragen blijkt het iets te zijn geweest in de trant van iemand aanraken om haar erop te attenderen dat ze de doorgang versperde.

Dat is natuurlijk geen fijne manier om de middag te beginnen, ik blijf niet onvoorwaardelijk achter F staan als hij echt wat fout heeft gedaan, zo'n vrouw ben ik niet, maar dit was belachelijk.

Gelukkig werden we in die mening gesteund door wat bekenden, dus de middag kon beginnen.

Frank heeft zijn "subdate" ontmoet, ze was jong, mooi, slim, en ietwat theatraal, had een uitgesproken mening en gaf niet veel van zichzelf prijs, ze liet alle opties open.

Een echte sub dus...

Ze was aardig er was ook wel een klik geloof ik maar gek genoeg hebben ze na die ontmoeting heel weinig (msn) contact gehad.

Volgens mij heeft ze wat last van bindingsangst:-)

Maar het kan nog altijd wat worden.

En, was ik jaloers?

Nee joh, ze heeft zelfs nog lange tijd bij F. op schoot gezeten en er is heel wat afgeflirt.

Ik vond het vermakelijk om naar te kijken maar ik kan daar niet echt meer jaloers van worden.

Een hele lieve vriendin heeft ons met de auto thuis gebracht na mijn niet zo subtiele verzoek.

En hoe gaat het mijn BDSM leven, vragen jullie?

Euh....het BDSM't wat lastig vanuit je bed en het geeft je ook veel te veel tijd om na te denken al dat liggen en daar word je dan weer erg filosofisch en nog kritischer van en dat maakt je zoektocht dan weer lastiger. *Kuch*

Maar de interesse is er nog steeds en hier en daar kietel ik nog weleens een behoefte.

De toekomst ligt gelukkig altijd voor je en in het onbekende.

Ambivalent maar vol verwachting

2011-01-21T14:29:00.002+01:00

Komende zondag gaan we naar de VSSM in Zwolle.
Het word om meerdere redenen een interessante middag denk ik.
Frank gaat een submeisje ontmoeten waar hij al enige tijd mee msn't.
Ik zal mij netjes voorstellen en ze dan met zijn tweetjes wat tijd geven op elkaar beter te leren kennen :-)
Ik ben eerlijk gezegd benieuwd hoe ik mij zal voelen.
Ik wil echt dolgraag dat Frank weer een nieuwe D/s relatie krijgt niet in de laatste plaats omdat hij er ook gewoon een stuk vrolijker, rustiger en gezelliger van word.
Ik doe er dan ook veel aan om hem te helpen een geschikte partner te vinden.
Ik wijs hem op geschikte advertenties, moedig hem aan om te gaan msn'en en toon interesse in zijn contacten.
In het geval van het meisje dat hij zondag gaat ontmoeten speelt mee dat hij nog niet veel van haar weet.
Zij wil, niet onverstandig trouwens, eerst een Real Life ontmoeting voor ze zich echt bloot geeft.
Wel weet ik dat ze erg jong is, begin 20 denk ik.
Op zich hoeft dat geen obstakel te zijn alleen is het wel een vroegere harde grens in onze afspraken die we pas recent in overleg hebben losgelaten.
Ik ben niet vaak meer echt jaloers maar ik ben heel benieuwd of het feit dat ze jong, mooi en bruisend gezond is mijn gezonde jaloezie niet zal triggeren.
Als dat wel zo is moet ik maar verplicht veel ommetjes in Zwolle gaan maken om een peukie te roken anders word het wel heel lastig om ze niet lastig te vallen.
Frank snapt geloof ik niet zo goed dat ik hier wat mee worstel.
Het feit dat ik de afgelopen periode fysiek hard achteruit ben gegaan helpt natuurlijk ook niet echt mee.
Als je een groot deel van je tijd in bed door brengt en niet meer in staat bent actieve sex met je lief te hebben is het niet makkelijk je sexy en aantrekkelijk te blijven voelen denk ik.
Begrijp me niet verkeerd ik WIL graag dat Frank een partner erbij vind en nee, niet omdat ik niet zoveel meer kan(wat baal ik van die aanname trouwens!)
Ik wil het omdat wij allebei overtuigd BDSM'er en overtuigd poly zijn.
Ook als ik in deze periode van mijn leven vrijgezel zou zijn zou ik niet monogaam willen zijn en dat ook niet van mijn partner verwachten.
Liefde is tenslotte jezelf en je lief de mogelijkheid geven het uiterste aan ervaringen en groei uit je leven te halen.
Ik ga met een open mind naar Zwolle zondag en hoop op het beste voor Frank en mocht de groene duivel zich laten zien onverwachts, dan vertrouw ik er op dat de dame die hier op visite was mij even bezighoud met een bakkie koffie en wat humor.
Ik heb trouwens een killer cougar outfit klaarliggen dus what the f*ck!
Laat de schoonheden zich maar aan mij vergapen:-)
Ik zal volgende week een foto plaatsen.

BLINGO

2011-01-09T16:16:00.001+01:00

Afgelopen week zaten we toevallig Lingo te kijken.
Ik krijg er de zenuwen van, vooral van de spastische supervrouw die het presenteert, maar dat doet er nu even niet toe.
Ik zag ineens een heel grappig beeld voor mijn geestesoog.
Men neme:
Drie Meesteressen met een vrije avond.
Zes slachtoffers van de mannelijke soort.
Op de achterkant van de manlijke ballen schrijft men cijfers die corresponderen met de ballen in de bekende bak.
De Meesteressen spelen het woordspel en grijpen daarna een willekeurige slavenbal om hun (B)lingokaart vol te krijgen.
Er mag grondig geschud worden, er word dus letterlijk een bal getrokken..
Ik vind het een briljant spel idee en ik bied mijzelf persoonlijk aan als irritante spastische superpresentatrice.

P.S. http://pikkie-leaks.blogspot.com/ heeft een nieuw juweeltje.

Nieuwe aanwinsten

2011-01-05T13:14:00.000+01:00

Deze boeienset hebben we afgelopen weekend besteld maar dan wel in het paars-zwart.
Hij was niet goedkoop maar we waren al heel lang op zoek naar een echt mooie set met pols en enkelboeien in dezelfde kleur.
De collar maakt het natuurlijk helemaal af.
Ik heb in de order informatie gezien dat het pakketje vandaag of morgen bezorgd word.
Nu nog leuk materiaal om het bij om te doen :-)
Wel weer jammer dat de bezorging van mijn nieuwe trackballmuis dan weer langer duurt.
Maar hou Dominant ik ook ben, ik heb natuurlijk niet alles onder controle.

Weblog Tip

2011-01-01T14:36:00.002+01:00

Ik heb tijdens het surfen een nieuwe weblog ontdekt.
Hij is nog helemaal nieuw maar ik denk dat we er in de toekomst veel plezier van kunnen hebben.
Blijven volgen dus.
http://pikkie-leaks.blogspot.com/

.

2010-12-31T14:51:00.000+01:00

Vooruitkijken,

Omzien.

Ik doe er niet meer aan.

Zoals het nu gaat gaat het goed.

Dus is de verrassing des te groter.

Als het onverwachts

beter gaat.

Gelukkig nieuwjaar!!

Een rustige kerst

2010-12-26T15:18:00.002+01:00

Wij hebben een rustige kerst.
Frank is langzaam aan aan het herstellen van een stevige griep.
Gisteren heb ik een konijn veranderd in een smakelijke maaltijd.
Vandaag doen we het, met een licht schuldgevoel van mijn kant, met de restjes.
Ik zal het wel niet kunnen laten het toch nog wat meer flair te geven.
We hebben het fijn, zijn erg aangewezen maar ook verbonden met elkaar.
Dat zijn we gewend maar we zijn er ook goed in.
In 2011 gaan we actief proberen onze RL vriendenkring wat uit te breiden.
Dat zal wel enige tolerantie eisen want we zijn allebei kieskeurig.
Het is in elk geval een goed voornemen.
De dame op de foto is ook een erg goed voornemen voor 2011 en zeker nog steeds een grote wens van ons beiden

Oude wijn MAG een krans

2010-12-12T15:09:00.004+01:00

Misschien vinden jullie het raar maar dit vind ik nou mooie sexy vrouwen.

Niet uit een diepe filosofische gedachte zoals:

"Oude gerimpelde lijven zijn mooi vanuit een ander gedachtengoed" ofzo.

Nee, ik vind het ook visueel en sexueel veel aantrekkelijker als een strak jong lijf.
Daarbij komt natuurlijk bij zo'n vrouw nog de toegevoegde waarde van levenservaring, wijsheid in veel gevallen, rust, zelfacceptatie en gedegen volwassen humor.
Heel vreemd misschien maar jonge lijven zowel man als vrouw doen mij zowel op mentaal als sexueel vlak bijna niets.
Tel daarbij op dat jong ook vaak wat dramatisch en wispelturig maakt, om maar niet te zeggen onnozel.
Ik weet dus wat voor mij de droomvrouw/sub is.
Misschien dat 2011 haar op mijn pad brengt.
Ik overpeins weleens dat ik niet op zoek moet naar een D/s relatie maar meer naar een vrouwelijke liefde erbij op leeftijd.

Tenslotte staat een vrouw met meer jaren op de teller ook vaak meer open voor het betreden van onbekende paden.

Het blijft je verbazen........subs.

2010-12-05T17:38:00.000+01:00

Een week of drie geleden zit ik wat te snuffelen op Fetlife of zal ik het subjesjacht noemen.
Ik reageer op een aardig uitziend profiel met een aardig uitziend subje dat ook nog eens op Meesteressen valt, tot zover heb ik mij toch maar weer 10 minuten vermaakt.
Ik vraag dit submeisje of ze mijn profiel eens wil lezen en daarna contact met me wil hebben op mail en msn.
Vrijwel meteen krijg ik een positieve reactie in mijn mailbox.
Na wat strubbelingen, zij kan bv van 0700 uur tot 0900 uur op msn zijn en dan ben ik nog geen mens, hebben we een msn gesprek.
Ze is bijna griezelig enthousiast, blij dat ik voor haar gekozen heb enzo, rustig aan meisje, denk en zeg ik.
Na ongeveer 20 minuten kletsen verdwijnt ze ineens van msn, ik stuur een offline berichtje, maar hoor niets.
Een kleine week later zie ik haar weer verschijnen, geen verklaring wel wat vaag verbaal gestuntel.
Ik geef haar mijn 06 nummer en zeg dat ik in elk geval een smsje verwacht als "haar internet verbinding weer eens wegvalt".
Kuch....
Gisteren verschijnt ze ineens online, Frank raad me aan mijn status op msn in online te veranderen en te kijken wat er gebeurd.
Ik volg natuurlijk braaf zijn advies op, zo ben ik wel :-)
Een fractie van een seconde later verdwijnt het subje offline.
Veel te snel voor toeval.
Heb ik nou zitten kletsen met een dikke kalende vent van 60 of met een verveelt monogaam huisvrouwtje?
Ik zal het wel nooit weten.
Ik zet voor de zoveelste keer maar weer eens een streepje door een naam.
En dan vind men het raar dat ik licht cynisch word over dat hele BDSM gedoe.

Off road racing

2010-12-01T15:23:00.000+01:00

Ik had met deze electrische rolstoel nog nooit in de sneeuw gereden.
Nou houd ik niet zo van rustig aan "kuch".
Dus terwijl Frank op zijn laatste ziekte dagje de nieuwe afzuigkap ophangt ga ik, gehuld in 2 broeken, een t-shirt trui en jas, even boodschappen doen.
In de hoogste versnelling rij ik fluitend het bochtje in naast onze flat en....glijd voluit het gemeente plantsoen in.
Al heen en weer slippend weet ik er na enige tijd uit te komen.
Helemaal bezaaid met groene blaadjes en stekels draai ik mijn stoel geef gas en......rijd aan de overkant weer het plantsoen in.
Toch maar even de snelheid een tikkie lager denk ik.
Ik vind het geweldig dit weer en zo jammer dat Frank er niet bij was om me uit te graven, euh lachen dus.

P.S. Of zo'n aanpassing als op de foto dus, daar kan ik vast wel wat mee bijverdienen

Bijna in volle glorie

2010-11-26T17:07:00.001+01:00

Het heeft even geduurd.
Jullie kennen het inmiddels wel, druk, moe, bla bla.
Inmiddels is er nog meer opgeruimd en ingericht als op de foto's hierboven.
De magnetron nam wel heel veel aanrechtblad in beslag dus die staat nu ergens anders.
Je moet natuurlijk ook een leuk bijpassend afdruiprekje kopen en leuke handdoekhaakjes enz enz
Het gaat er steeds beter uitzien.
Wat gebeurd er verder allemaal nog, vraag je?
Frank en ik kletsen allebei zo nu en dan met wat potentieel sub materiaal.
Soms lijken de gesprekken veelbelovend maar verdwijnen de dames na het uiten van veel verlangens en enthousiasme ineens spoorloos.
Soms kabbelen de contacten prettig voort, leren we elkaar beter kennen en hopen we beiden op meer.
Ik heb Frank maar weer eens op Fetlife gewezen, daar zit hij nu blijmoedig urenlang zijn hengeltje uit te werpen.
Zolang ik ook nog wat aandacht krijg, en daarvoor moet ik hem regelmatig door elkaar schudden, aanschouw ik het allemaal blijmoedig maar met gezonde terughoudendheid.
Zelf heb ik ook een heel pril startje gemaakt op msn met een onderdanige dame.
Ze verdween vanmiddag wel zeer plotseling midden in ons gesprek maar dat zal hopelijk maar van tijdelijke of technische aard zijn, "Kuch".
Verder mag ik vol blijdschap melden dat ik binnenkort op kosten van de gemeenschap apestoned op de bank mag zitten.
De medicinale wiet is aangevraagd.
Bovenop de morfine moet dat toch veel blijdschap geven lijkt me zo.
Ik bedank alvast de belastingbetaler nu ik nog helder ben 'neemt denkbeeldige hoed af en buigt'.
O ja omdat ik voor wat comfort langzaamaan toe ben aan de fase: 'bed in de kamer' ben ik nog op zoek naar een eenspersoons bed, bij voorkeur met hoofdeinde om lekker wat kussens tegen aan te kunnen proppen.
Heb je nog wat leuks staan voor een zacht prijsje dan hoor ik het graag.Ik kan trouwens niet wachten om het huis in kerststemming te brengen maar ik ben ook een Sint fan dus eerst moet deze krasse knar het land uit zijn en dan kan ik los gaan.

Ik ben verder in een "warme chocomelk, kaarsjes, pyama, knus stemming dus laat de sneeuw maar komen.
Fijn weekend lieve lezertjes XXX

Definitief afscheid

2010-11-10T13:18:00.000+01:00

Soms moet je dingen achter je laten, afscheid nemen.
Veranderingen geven rommel en drukte in je hoofd.
Pijn doet het ook, ik sluip door het huis dat ik het mijne noemde.
Omzichtig, om niets kwetsbaars te vertrappen met mijn vaak slecht verkozen woorden.
Het ging eigenlijk al heel lang niet goed tussen ons, hij ging over mijn grenzen heen.
Hij heeft me teveel pijn gedaan, liet fysiek en mentaal blauwe plekken achter.
We hebben besloten dat hij vertrekt, dat is praktischer, zijn sporen zullen sneller uit het huis verdwenen zijn als de mijne.
We hebben het geprobeerd, zeven lange jaren, maar zijn wensen sloten niet aan bij de mijne.
Het is beter dat we beide onze eigen weg gaan.
Gehuild heb ik nog niet maar dat zal straks wel komen als al zijn sporen definitief uit mijn huis verdwenen zijn.
De details vertel ik later wel, deze week heeft me gesloopt.
Nu staat mijn wereld op zijn kop maar ik weet dat als ik volhoud ik hier beter uitkom.
Cynisch kan ik alleen maar denken:
Ik heb alleen nog de (onderstaande) foto's van wat ons bond.

Ik krijg een nieuwe aangepaste keuken!!!!
Eruit met dat oude lastige kreng.
Vandaag is er getegeld, vrijdag moet het klaar zijn.
Dan laat ik het resultaat zien.

Ploef wakker

2010-11-03T10:58:00.000+01:00

Ik lig lekker te slapen, opeens gaat mijn mobiel.
Ik kijk op de klok, 08.30
"Kunnen we zo de speelkamer huren?"
Zo is over een half uurtje.
Ze hebben gisteravond nog gemaild maar ja mijn lapje staat 's avonds bijna nooit meer aan.
Het zijn vaste bezoekers en leuke mensen dus ik zegt dat ze van harte welkom zijn als ze het niet erg vinden dat ik in mijn "burka" aan de deur verschijn.
Snel wierookstokje aan, kamer opruimen, kaarsje aan, water en handdoeken in de speelkamer.
Daar zijn ze dan, de zin is groot dus geen koffie.
Zit ik net op de bank merk ik dat ik die "burka" ook nog binnenstebuiten aan heb.
Maar ja, ik kan straks wel naar de Hema nieuwe sokken kopen voor Frank.

Switching

2010-11-01T17:12:00.001+01:00

Veel BDSM'ers hebben moeite met het accepteren van hun BDSM behoefte.
Dat heb ik gelukkig nooit gehad.
De behulpzame, lieve, empatische Hilde kan naadloos overstappen naar de strenge, Dominante, sadistische, empatische Mrs Silly.
De afbeelding die ik net maakte drukt dat voor mij mooi uit.
Raar heb ik mezelf nooit gevonden.
Raar is misschien wel gewoon mijn derde naam.

Wat een weken

2010-10-26T16:35:00.000+02:00

Druk is het geweest, erg druk.
Vaak krijg ik 's avonds een fronsende F. naast me op de bank omdat ik weer niet gerust heb die dag, daar heeft hij trouwens helemaal gelijk in, ik heb die "middagrustjes" hard nodig.
Mijn nieuwe elektrische rolstoel geeft me veel vrijheid, ik ben bijna elke dag wel even weg om een boodschapje te doen of bij 1 van mijn zussen langs te gaan.
We hadden nog even een angstige week toen het leek of mijn zus P. longkanker had.
Ze heeft een paar weken geleden een herseninfarct gehad dus dit tweede bericht gaf natuurlijk veel spanning.
Gelukkig bleek het geen kanker, wel een andere zeldzame aandoening maar daar kan ze gelukkig nog heel wat jaartjes mee leven.
We hebben ook nog een bruiloft gehad van de zus van Frank dat betekende een nachtje logeren.
Toen we thuiskwamen was ik gesloopt maar wel trots dat het me toch maar gelukt was.
Elke dag valt er wel iets te doen of te regelen.
Als ik dan eindelijk klaar ben kan de 's morgens opgestarte pc weer ongebruikt uit omdat ik van vermoeidheid te scheel ben om nog een letter te tikken of te lezen.
Plannen is denk ik niet mijn sterkste kant.
Ik heb me ook nog een corsetje laten aanmeten, nee geen sexy dingetje maar eentje om mijn rug te ondersteunen, ze hadden hem niet eens in zwart fluweel en dat bleek ook een hele rare vraag te zijn.
Ziggo is op dit moment denk ik mijn ergste vijand, de nieuwe telefoonaansluiting heeft denk ik een week gewerkt en de storingsdienst scherp houden betekent op en neer rijden naar 1 van mijn zussen.
Dat storingsnummer vreet beltegoed namelijk.
Vandaag op mijn buik onder de kast liggen om met een klein pinnetje in een nog kleiner gaatje te pielen om het modem volledig te resetten heeft ook al niet geholpen.
Donderdag maar weer eens naar zuslief rijden om te bellen.
Donderdag ja, niet morgen, want dan komt er een onzeker submeisje langs voor mij die het toch nog maar eens wil proberen.
Als kers op de taart kwam mijn zus er gisteren achter dat er een Fokuswoning vrijkomt in Enschede.
Dat zijn huizen met 24 uurs oproepbare hulp voor bv uit bed komen douchen ed, de huizen zijn altijd gesitueerd tussen andere huizen in een "gewone" woonwijk.
De hulp-unit zit dan in de buurt.
Omdat mijn fysieke conditie erg snel achteruit gaat nu is het het overdenken waard, de woningen worden zelden aangeboden dus dat denken moet snel gaan.
Vandaag dus maar even via een mailformulier mijn intresse geuit en een terugbelafspraak geregeld met de persoon die hier de aanpassingen in huis geregeld heeft.
Die zal wel weer erg blij met me zijn "Kuch".
Maar ik moet aan de nabije toekomst denken en ik wil voorkomen dat Frank mij moet douchen, aankleden, draaien in bed ed.
We zijn tenslotte in de eerste plaats (liefdes)partners.
Ik ga er vanuit dat het niets word maar dan heb ik het in elk geval geprobeerd en sta ik ingeschreven.
Sessie's en "spelen" gaan me trouwens nog steeds prima af, schijnbaar heb ik altijd wel genoeg coordinatie en en energie om een genuanceerd potje te meppen, kwellen en Domineren :-)
Ik heb waarschijnlijk nog niet de helft vermeld van dat wat er de afgelopen weken allemaal gebeurd is.
Voor nu kijk ik uit naar het meiske dat mij morgen komt bezoeken en de de thuiskomst straks van mijn geweldige lief.
Misschien kan ik nog snel even een half uurtje rusten zodat hij niet hoeft te fronzen vandaag :-)

D/s, dienen? Wat vinden jullie?

2010-10-09T16:50:00.000+02:00

Afgelopen week had ik weer zo'n rant moment.
Dan moeten er in een keer allerlei meningen uit die ik al veel te lang heb binnengehouden, naar mijn bescheiden mening dan.
Stel, ik heb een D/s relatie, we hebben dagelijks msn contact, we bellen, vinden elkaar leuk of voldoende irritant en ze komt mij een keer in de zoveel weken een weekendje bezoeken.
Dan begint het gelazer voor mij dus.
Voor mij ligt het zwaartepunt van een D/s relatie in het(vrijwillige) machtsverschil.
In het dienen van de slavin en de daartoe mogelijkheid gevende Dominant.
In de voldoening en geluk die dat beide partijen geeft.
Maar de werkelijkheid is vaak als volgt:
Zij komt zaterdagmiddag, we nemen een bakje koffie, kletsen wat met mijn zachtaardige zenachtige lief F.
Dan gaan we aan het werk.
Het woord werk zou ik hier het liefst met een hoofdletter schrijven omdat het er meestal op neer komt dat de Dominant zich in het zweet slaat, bind, krabt, pijnigt, vingert, spankt, kwelt ect.
De slavin ondergaat dit alles dienstbaar vol overgave en genot.
Wacht even, schreef ik dienstbaar ?
Mij ontgaat grotendeels het dienende onderdeel van de D/s van hierboven beschreven scene.
Toch is dit hoe in het algemeen de "bezoekdagen" van een slavin aan haar Mr-Mrs gevuld worden.
Inclusief de hooggeprezen voor en nazorg lijkt het toch dat de Dominant haar portie dienen in zo'n weekend grotendeels voldaan heeft.
Zit het dienen van de slavin dan in het bedanken of het op de knietjes aanreiken van het obligate kopje koffie?
Of misschien in het bijkomen onder het warme dekentje aan de voeten van Haar die zij dient te dienen?
Om daarna met complimentjes overladen naar huis terug te keren.
Misschien ben ik oppervlakkig, egoistisch, meglomaan of ben ik gewoon lui.
Maar voor mij zit het o zo belangrijke dienen in een D/s relatie in de plicht van de slavin het leven van de Dominant zo aangenaam en makkelijk mogelijk te maken.
Dit dienen dient dan te gebeuren zonder pruilen of verwijten omdat je dat weekend eens niet 4 orgasmes hebt gehad of uren in subspace hebt doorgebracht.
Op zondagmiddag een uitgeruste Mr-Mrs verlaten met een opgeruimd huis en geest lijkt mij de ultieme vorm van dienstbaarheid.
Geen vooropgestelde verwachtingen over hoge toppen en huizenhoge sub-bewondering.
Zulke saaie spelverslagen zal ik lezen met een zelfvoldane glimlach.

Wat vinden jullie?

Beauty is in the eye of the beholder(or maker)

2010-10-02T18:14:00.000+02:00

Behoeftig?

2010-09-30T16:54:00.003+02:00

Kennen jullie dat, het gevoel dat je wel eens geprezen wil worden?
Ik had dat vanochtend.
Gisteravond begon het eigenlijk al, een verandering in medicatie maakte me echt hondsberoerd, net zo beroerd als toen ik een paar maanden geleden met de morfine begon.
Kotsmisselijk en op het randje van huilen lag ik te klappertandend op de bank.
Ik vroeg me serieus af of ik nog een keer zo ziek zijn wel vol zou houden en zei dat ook hardop tegen Frank.
Hij zat lekker te chatten met een nieuw potentieel subje, dat vind ik prima, ik moedig het alleen maar aan.
Maar ik lag daar dus en voelde me zo gruwelijk alleen en uitzichtloos.
Ik ga dan altijd hardop tegen mezelf praten, dat doe ik veel en zo lang ik een zin niet met "Frank..." begin gaat hij er niet meer vanuit dat ik het tegen hem heb en word ik terecht meer muzikaal behang.
Als bij een mantra wisselde ik zinnen als : "Morgen gaat het vast beter en het valt nog wel mee" af met minder fraaie uitspraken als K*t en gvd als ik me noodgedwongen weer eens moest bewegen.
Voor het gemak vergat ik maar even dat ik de dag ervoor nog een intensieve BDSM sessie had gehad met een oude bekende en dat ik vandaag nog op en neer was gereden naar mijn zus en boodschappen gedaan had.
Daar lag ik dus zielig en ziek te zijn.
Frank keek nog even een film met me na het chatten en we besloten dat ik vandaag zo weinig mogelijk zou doen.
Vanochtend na het opstaan vond ik toch dat het huis nog even een grote beurt moest hebben en dat ik op zijn minst het eten moest voorbereiden.
Als je een uur doet over een kilo aardappels schillen is een luisterboek trouwens best fijn.
Toen dat klaar was heb ik nog even vaste telefonie en een monteur besteld bij ziggo.
Toen ik vond dat mijn taken er op zaten heb ik Frank ge-sms't wat ik gedaan had en dat ik ging rusten.
Frank is niet zo scheutig met complimenten of "je doet het goedjes".
Nu schreef hij terug "Harstikke goed van je XXX".
Zou hij geweten hebben dat ik vanochtend onder de douche dacht dat niemand nou ooit eens zegt dat ik een kanjer ben en het geweldig doe?
Of is dit nu gewoon zo'n typisch huisvrouwen hang-up omdat zij zich altijd ondergewaardeerd voelen?
Wat het ook is er komen vast nog veel dagen dat ik dat soort reacties van Frank nodig heb om echt even verder te kunnen en te durven.

Wie 0 wie helpt mij?

2010-09-26T15:55:00.000+02:00

Ik gebruik nu een Corel Paint shop pro X2 uitprobeer versie die over 2 dagen verloopt.
Heeft iemand een volledige versie van paint shop pro (met registratie) die ik mag gebruiken?
Ik denk aan een kopietje op een cd'tje/schijfje, of een werkende volledige downloadversie.
Ik heb me al suf gegoogled maar vind alleen proefversies of volledige downloads met een ingewikkelde key-gen die voor de registratie moet zorgen.
Dat heb ik ook al tientallen keren geprobeerd, maar het mislukt steeds.
Degene die me helpt staat een leuke verrassing te wachten.
Ik weet dat ik vrij veel lezers heb die niet reageren, als je hiervoor uit de kast wil komen zal ik heel blij zijn.
Je mag ook mailen naar mrssilly4@gmail.com

Brandend verlangen

2010-09-19T13:29:00.005+02:00

Behalve zieke familieleden, drie ziekenhuisbezoeken van mezelf in 1 week, een hoop financieel gerelateerde afspraken en het bezorgen van een nieuwe elektrische rolstoel, zijn er natuurlijk ook nog minder prozaïsche dingen in het leven.
Soms open ik de deur van onze BDSM kamer, ik laat de speeltjes door mijn handen gaan, streel het touw en snuif de geuren op,
Het licht is er altijd gedempt, met de deur gesloten zijn de prikkels van buitenaf minimaal.
Ik denk altijd aan Frank als ik daar ben, aan ons.
De BDSM in ons leven is heel erg van ons samen.
We spreken meerdere keren per dag over de contacten die we hebben of missen en de meeste associaties die we hebben met aardse vanilla zaken zijn BDSM gerelateerd.
De bezoekjes aan de kamer der zuchten zijn geen vlucht maar een brandend houden van de vlam die door omstandigheden soms een waakvlam is.
Mijn verlangen naar een D/s word nog overtroffen door mijn verlangen Frank's verlangen naar een D/s vervuld te zien.
Veel complimenten in bloemrijke omschrijvingen krijgt hij op zijn advertentie.
Maar wat hij, of kan ik zeggen wij, bieden is voor veel mensen een lang verlangd verlangen.
Het blijkt dat de meeste mensen te bang zijn de dromen achter zich te laten en kansen te omarmen.
Hoe kan je zo bang zijn voor mislukking als het enige wat je ooit gelukt is verstoppen heet?

Dus we praten, dromen, verlangen, hopen.
Zijn verbaast, bij vlagen verbijsterd door dubbele agenda's en hypocrisie.
Bijna geamuseerd als we voor de zoveelste keer de angst om onbekende paden te gaan in anderen zien.
Wij hebben niet gekozen voor een veilig leven vol grenzen die elke angst en onzekerheid uitsluiten en daardoor ook de kans op geluk, genot en groei.
Zeker wetend dat er zielsverwanten ergens op ons wachten houden we de BDSM kamer levend, het verlangen groot en de vlam brandend.

Cornelis Vreeswijk - Daarom noem ik je M'n Liefste

2010-09-10T12:52:00.001+02:00

Voor iedereen die het niet kan zeggen maar het wel vaak voelt.
Ik zeg het vaak en meen het elke keer.

Kicking the habit

2010-09-05T11:27:00.001+02:00

Ze zag hem weer staan, tussen de dekenkist en het buro van haar lief.
Hij had het uiterlijk van een transformer, had ze besloten, en hij stond er vaak.
Hij was een hallicunatie, dat wist ze best.
Ze zag haar hele leven al rare dingen, gedaantes en vage figuren in haar huis maar ook daarbuiten.
Als kind werd ze gerustgesteld door haar moeder, die had het ook en er werd niet moeilijk over gedaan.
Zelf weet ze het aan een chemische inbalans in haar hersenen.
Sinds de nieuwe epilepsiemedicatie en het slikken van morfine had ze er enkele vaste gasten bij gekregen
De transformer was saai, hij stond daar maar, zonder iets te zeggen.
Als de lange dagen alleen wat te stil werden sprak ze hem aan maar hij reageerde nooit.
Raar vond ze dat allang niet meer, ze sprak ook veel tegen zichzelf en als ze een druk hoofd had kon ze zelfs een conversatie aan gaan met de waterkoker.
Twee weken was ze nu al aan het afkicken van de morfine.
Na lange gesprekken met haar lief waren ze tot de conclusie gekomen dat ze meer last had van de bijverschijnselen dan dat ze voordeel had van de werkingen.
Iedereen had moeilijk gekeken toen ze aangaf gewoon alleen thuis te gaan afkicken terwijl haar lief aan het werk was.
Het was wat zwaarder als ze verwacht had soms.
De pijn in haar lijf zat soms op het randje van ondragelijk.
Zware spierpijn maakte het soms al onmogelijk om 's ochtends haar theeglas te vullen.
Ze herinnerde zich de lange uren een paar nachten geleden.
Ze kon niet stilliggen, haar lijf moest bewegen, ook al wilde ze dat niet.
De pijn in haar gewrichten maakte dat ze boos werd, boos op haar lijf.
Dit waren de gevaarlijke uren, dat wist ze.
Als ze niet heel scherp lette op waar haar gedachten haar heenvoerden kon ze zomaar de controle verliezen.
Dat was haar angst, over het randje schieten en haar verstand verliezen, ze wist dat pijn die macht had.
Ze wekte haar lief niet, wat kon hij doen?
Haar vasthouden?
Haar lijf zou binnen een minuut gaan protesteren tegen de gevangenschap.
Hij had zijn rust nodig, ze zag dat deze periode in hun leven hem aangreep ook al deed hij stoer.
Hij had er moeite mee machteloos toe te kijken hoe moeilijk zij het had.
Het had geen zin zijn last te verzwaren.
Een paar keer die nacht zag ze het medicijndoosje op het nachtkastje liggen, daar zaten nog wat oudere zware pillen in wist ze.
Die konden haar, nu ze ze ontwent was in slaap helpen of op zijn minst de pijn verlichten.
De dwang om ze in te nemen was bijna niet te weerstaan, ze kon het stiekum doen, hij hoefde het niet te weten.
Maar liegen tegen hem had ze nooit gekund, ze zou het morgen toch vertellen, in een sms want hij ging al vroeg werken.
Dit alles lag ze te overdenken, met een glimlach.
Ze nam ze niet in, hem haar zwakte tonen was erger als de pijn en de onrust.
Ze haalde de ochtend, dat gaat vanzelf als je maar gewoon doorgaat met ademhalen.
Die ochtend had haar lief zich voor het eerst sinds hij werkte ziekgemeld, hij zag er moe uit, had last van zijn darmen.
Ze omarmde hem, vertelde hem dat het niet erg was en vertelde over haar nachtelijke strijd.
Ze maakten er een rustige dag van, beiden in pyama en ochtendjas achter de pc.
Ze wist dat dit nog een behoorlijke tijd ging duren, het afkicken moest langzaam, maar ze ging het redden,
Terwijl ze dit tikt staat de transformer weer op zijn vaste plek, stoicijns als altijd.
Ze vraagt zich af of het in het wit geklede meisje bij de tv vandaag nog zal verschijnen.
Ook zij zegt nooit iets, maar ja zij is zelf ook al druk genoeg.

Plaatjes kijken

2010-08-30T18:45:00.000+02:00

Ik probeer in de rustige uurtjes wat creatief te zijn.
Bezoek maar eens mijn Flickr pagina.
http://www.flickr.com/photos/mrssilly43/

Monday joketime

2010-08-23T12:00:00.001+02:00

President BARACK OBAMA was invited to address a major gathering of the American Indian Nation in upstate New York .
He spoke for almost an hour about his plans for increasing every Native American's present standard of living.
He referred to his time as a U.S. Senator and how he had voted for every Native American issue that came to the floor of the Senate.
Although President Obama was vague about the details of his plans, he seemed most enthusiastic and spoke eloquently about his ideas for helping his "red sisters and brothers."
At the conclusion of his speech, the Tribes presented Obama with a plaque inscribed with his new Indian name, "Walking Eagle."
The proud President then departed in his motorcade to a fundraiser, waving to the crowds.
A news reporter later asked the group of chiefs how they came to select the new name they had given to the President.
They explained that "Walking Eagle" is the name given to a bird so full of shit it can no longer fly.

Amsterdam: A room with a view.

2010-08-19T14:16:00.003+02:00

Wat een uitzicht, ik sta in de deuropening van onze (rolstoel)hotelkamer.
Aan twee kanten van de kamer bestaan de wanden van plafond tot vloer volledig uit glas, we kijken uit op centraal station en de grachten.
Hier wil ik in bed gaan liggen en dagen blijven liggen, ik zeg het geloof ik hardop.
Het is ergens in de namiddag, uren geleden zijn we aangekomen in Amsterdam, te vroeg om in te checken.
Hotels zijn bijna een fetisj voor mij, ik kom tot rust van de volledige uniformiteit en anonimiteit van de kamers.
Eigenlijk hoef ik verder niets, een kamer, tv, mijn lief en een zacht gefluisterd gesprek.
We zijn gekomen om te winkelen, Rob's met dildo's groter dan mijn arm maal twee, riemenbody's duurder als het 2 uur huren van zo'n body en een wat klein assortiment zwepen.
Mr B, het was niet alleen een afstapje belle, eerst een afstap van een paar treden en dan een volwassen trap naar de sm parafenalia.
Frank gaat naar beneden, boven aan de trap kan ik gedeeltelijk meekijken naar het aanbod.
Frank is op zoek naar heel stevige gepolsterde pols en enkelboeien.
Hij vind een mooi paar polsboeien met blauwe voering, helaas hebben ze hier geen enkelboeien van op voorraad.
Als je bijna 200 euro uit wilt geven aan boeien moet het wel precies zijn wat je wenst, we besluiten verder te kijken.
Terwijl Frank wat verder de ruimte verkent probeer ik een gesprek aan te knopen met het personeel achter de kassa.
Ze lijken geschokt door het feit dat ik volledige zinnen kan maken, na wat fysiek afstand nemen en vaag gemompel proberen ze me beleefd te negeren.
Deze wat geschrokken reactie kom ik tijdens ons bezoek aan de hoofdstad eigenlijk voortdurend tegen, men lijkt niet gewend aan mondige opgewekte gehandicapten.
Wat nog meer opvalt als hier in Enschede, is dat iedereen zich suf communiceert via mobiel maar nauwelijks contact maakt in real-live.
Spontane glimlachjes op straat worden vrijwel niet beantwoord, zelfs op terrasjes zitten mensen die elkaar duidelijk kennen onafgebroken te surfen en te sms'en.
Mocht je ooit in het echt een afspraak met mij maken dan verdwijnt je mobiel bij zulk gedrag zeker in mijn handtas, of erger, de gracht.
Alle winkels die ook maar iets met BDSM of alternatieve sex hebben bekijken we.
Sommige kan ik ook bezoeken bij andere wacht ik buiten in het zonnetje.
Leuk de blikken als ik voor een raam waar een prostituee op haar klandizie wacht rustig en relaxed een sigaretje zit te roken.
Na al het winkelen en inchecken s'middags gaan we op zoek naar een leuke plek om te eten.
We vinden een terras wat er charmant en rustig uitziet.
De clientele bestaat, zo blijkt, uit semi linkse intellectuelen die allemaal zeer ernstig hun ernstige leven bespreken.
Uren daarna zijn we nog op zoek naar een plekje om een afzakkertje te pakken.
Het klikt niet echt tussen de binnenstad van Amsterdam en ons.
Wij zijn een groot gezellig plein gewend met rondom terrasjes.
Hier vind je weinig terrassen met echte gezelligheid.
Licht gefrustreert besluiten we rond 22.00 uur onze hotel kamer op te zoeken, we nemen wat te drinken mee naar boven en kruipen lekker in bed.

Ik geniet, onder mij krioelt Amterdam, alle gordijnen laten we open en het lijkt of we midden in de drukte liggen.
We fantaseren dat het fantastisch moet voelen hier een sub voor het raam ten toon te stellen, het kan, zij zal zich zeer bloot en bekeken voelen maar het is onwaarschijnlijk dat iemand omhoog kijkt en haar daadwerkelijk ziet.
Leve de mindfuck.
We vrijen, fluisteren, beminnen, voor het eerst na hele lange tijd krijg ik van mijn lijf een orgasme kado.

Langzaam vallen we in slaap. regelmatig word ik wakker en geniet van het nachtelijk uitzicht.

Warm tegen Frank aan zie ik de zon opkomen.
Op terugweg in de trein zeg ik tegen Frank dat, mocht ik ooit nog meer in bed moeten liggen dan nu al nodig is, dat ik het op zo'n plek zou willen.
Het uitzicht maakt dat je het gevoel hebt midden in het leven te liggen.
We hebben heerlijke dagen gehad waarin we vooral veel gepraat hebben over en met elkaar.
Wij gaan samen nog jaren op avontuur.
Hebben we nog wat gekocht zullen jullie je afvragen?

Ja hoor: deze "lieve bullwhip" in onze kleuren.

Mini vakantie

2010-08-03T17:17:00.000+02:00

We zaten wat te praten, of was het ruziën? over een dagje uit.
Echt eens konden we het niet worden, Frank wilde dat ik iets uitzocht wat ik leuk vind.
Na een nachtje slapen was het simpel, een dagje Amsterdam met alle BDSM winkels en de rosse buurt in de route.
Volgende week donderdag gaan we naar helena(die van die logjes ja)
Ik heb voor de woensdag daarvoor een hotel geboekt naast Amsterdam CS, alle adressen van de winkels opgezocht en het geld nageteld.
Donderdagochtend gaan we vanuit het hotel naar helena.
Het duurt nog een week dus ik heb nog genoeg tijd om energie te sparen.
Ik heb iets met hotels dus leuk word het sowieso.
De winkel op de foto?
Daar heb ik al zoveel over gehoord dat ik er zeker heen wil.
Plus de andere 5 op mijn lijstje.
Wel "toevallig" dat ze allemaal sex en BDSM spullen verkopen :-)

Sjopse

2010-07-28T17:20:00.000+02:00

Ik heb eigenlijk nog genoeg te schrijven.
Over de sessie van zaterdag en de VSSM in Zwolle bv.

Maar ik kan er nu even de tijd niet voor vinden, dit weekend maak ik daar zeker tijd voor vrij.
Morgen ga ik een nieuwe rolstoel uitzoeken en.....tromgeroffel......een nieuwe laptop kopen.
We hebben er nu even geld voor en het oude beestje dat ik nu gebruik is echt aan vervanging toe.
Ik ga proberen me niet schuldig te voelen dat ik zo iets duurs voor mezelf koop en er gewoon van genieten.

Dat word dan de allereerste nieuwe pc/laptop die ik ooit voor mezelf gekocht heb.

En dat is echt heel spannend, leuk en bijzonder!

Something for the weekend

2010-07-23T18:40:00.000+02:00

Okee ik heb wel meer gedaan als dat vandaag:-)
Ik sla altijd zo door als ik echt stevig aan het poetsen sla, dus na 3 uur en met zweetdruppel kriebelend langs mijn lijf had zowat het hele huis een grote beurt gehad.
Nu Frank nog even overhalen om morgen te stofzuigen want dat zou me nog bijna 2 uur gekost hebben.
Morgen een sessie met een vaste bezoeker, hij is jarig en niet al te jong meer dus ik kan flink aan het spanken gaan.
Zondag gaan we, als ik fit genoeg ben, naar de VSSM in Zwolle, eigenlijk heb ik besloten ook te gaan als ik NIET fit ben.
Frank heeft vanaf vandaag 3 weken vakantie, dus we kunnen doen waar we zin in hebben.
Ik heb vandaag bij de bieb een apparaat geleend om makkelijk luisterboeken af te spelen.
De laatste weken besluiten mijn armen het soms even niet meer te doen en dat leest zo lastig.

Het ding staat al gebruiksklaar op mijn nachtkastje, nu maar hopen dat ik lui genoeg durf te zijn om het ook te gebruiken.
Een leuk weekend ligt dus voor ons en daarna 3 weken met zoveel plannen dat ik al blij ben als 20% lukt.

Fijn weekend mijn lezertjes.

Het gaat zo op de heupen zitten...

2010-07-20T14:13:00.001+02:00

Als zij nou vanavond voor ons gaat koken komt het wel goed.
Maar ik denk dat het gewoon een paar broodjes met zuurkool en hotdogs gaan worden.
Allemachtig wat is het warm hè.
Ik heb was opgevouwen, afgewassen, de kamer schoongemaakt,de wc gepoetst, sigaretjes gedraaid en mezelf daarna hoognodig gedouched.
Er is vast nog heel veel wat ik kan of moet doen vandaag maar ik vind het wel best, lekker op de bank dus, misschien pik ik nog een windje mee via de open balkondeur (zei de optimist).
Ik vermaak me wel met buikkrampen want heb nog wat extra slokjes moeten nemen uit een flesje dat de darmgymnastiek bevorderd.
Krijg ik toch nog beweging.
Voelt iemand zich geroepen in bovenstaande outfit aan mijn deur te verschijnen.....dan 3x bellen graag!

As the world turns

2010-07-17T14:07:00.000+02:00

Donderdag ochtend voel ik het al bij het opstaan, het word weer een fijne lijfdag....niet dus.
Met moeite hijs ik mezelf in de rolstoel en neem eerst maar eens een kopje thee en een peukie.
Ik had me voorgenomen veel te poetsen en als dat van mezelf MOET dan zal het ook gebeuren.
Als ik aan het afstoffen ben gutst het zweet van mijn lijf en dat komt niet alleen door het weer.
Bij het schoonmaken van Franks buro valt de muis in onderdelen uit mijn handen, ik knetter maar pruts hem weer in elkaar.
Meteen daana mep ik een fotolijstje van zijn buro.
Waarom moet ik het dan ook zo nodig gezellig maken in huis, k*t frutsels!!!
Inmiddels heb ik hoge koorts en eindelijk dringt het tot me door dat ik misschien beter even kan gaan liggen, de stofpolitie is tenslotte al jaren niet langs geweest.
Ik parkeer de laptop zo dat ik met behulp van een hele hoop kussens liggend een filmpje kan kijken.
Da's ook voor het eerst want van mezelf mag ik overdag nooit zo lui zijn.
Ik lijk gvd wel een masochiste bedenk ik me.
Door de koorts kan ik de film niet echt volgen en ik sluit mijn ogen en mijmer wat over de vorige avond.
Frisgedouched kwam Frank rond half 11 's avonds naast me zitten, ik laat mijn hoofd op zijn schoot vallen en neem zijn nog slappe pik in mijn mond.
Heerlijk moment is dat altijd, je kunt er dan zo leuk mee spelen.
Ik hoor dat hij geniet, al geeft de tv wel wat veel afleiding......iets overtuigender bewijs ik mijn mondelinge kwaliteiten, dat werkt en ik pijp hem diep.
Ver achter in mijn keel voel ik wat bewegen en samenknijpen, bijna geheel geruisloos komt hij klaar.
Diep genoeg om niet eens te hoeven slikken.
Ik veeg hem enthousiast schoon omdat hij dat vlak na het klaarkomen niet prettig vind, ik wel.
Ik ga weer zitten we kletsen nog een beetje en knuffelen wat.
Kortstondige sex, daar zijn wij goed in.

Ondanks de pijn glimlach ik als ik liggend op de bank hieraan terugdenk.
De koorts blijft stijgen en inmiddels heb ik hevige buikkrampen.
Deze combi heb ik vaak, dus druk maak ik me niet, vervelend is het wel.
Ik blijf zo stil mogelijk liggen tot Frank thuiskomt, hij heeft peukies en en lekkere koekjes meegebracht.
Omzichtig en voorzichtig beweeg ik mij door het begin van de avond en langzaam vind mijn lijf dat ik wel even weer wat rust verdiend heb.
Ik heb geen illussies over de duur van deze gunst:-)
's Avonds bedenk ik me dat we nog een los toetsenbord in de kast hebben liggen, als ik dat nu eens aan mijn laptop koppel lukt het me misschien wel om liggend te internetten en zelfs 's avond weer wat online te zijn.
Ik realiseer me voor de zoveelste keer dat ik me toch echt aan moet passen aan een deels liggend leven.
Inmiddels hangt het toetsenbord in een tasje aangesloten aan mijn laptoptafeltje.
Ik moet hem nog wel voor het eerst gebruiken, maar ach, stapjes heten niet voor niets stapjes.
Toegeven is niet 1 van mijn kwaliteiten.
Inmiddels is het zaterdag en is het me de afgelopen dagen gelukt mijn nagels blauw te lakken en oogpotlood aan te brengen.
Fijne motoriek is voor een spast hogere wiskunde, GO me!
Na dit logje ga ik weer even rusten, hoor ik net van Frank

Ik kon het niet laten

2010-07-09T18:51:00.001+02:00

Ik vind het mooi, ik hoor sowieso Youp graag pratend zingen.
De sfeer en eenvoud zijn een mooi contrast met alle hoempa nummers voor oranje.

Alter ego

2010-07-07T18:04:00.002+02:00

Als ik niet in de rolstoel had gezeten, ja dan had ik er misschien wel zo uitgezien.
Wishfull thinking?
Ach misschien niet, goeie genen zijn er genoeg :-)
Zien jullie niet het bijzondere aan dit plaatje kijk dan maar vooral eens naar de ogen en de rest van het gezicht.
(klikken voor een groter plaatje)
Het is echt MIJN hoofd wat je daar ziet.
Dit beeld voor mij wel echt uit wie en wat er schuil gaat achter dit vaak falende omhulsel.
Wat vinden jullie ervan?

Bibbers

2010-07-06T19:04:00.000+02:00

We gaan gewoon winnen!!!!!

Of niet

Zo'n dag

2010-07-04T16:23:00.005+02:00

Genieten

2010-07-02T12:59:00.002+02:00

Onderstaande reactie schreef ik net op de weblog van belle die het niet zo op voetbal heeft.

"Ik vind het voetbal niet altijd even spannend maar de sfeer en de spanning bij mijn liefje zo leuk.
Straks eerst boodschapjes doen, dan thuis kleertjes uit, koud pilsje erbij en maar kijken.
Heerlijk ook het gejuig bij de buren.
Maar ja elke smoes voor gezellig samen is goed.
Misschien kun je lekker lang onder de douche gaan staan? :-)
Dikke kus, fijn weekend"

Ik ben nl een beetje een watje, zelfs na 7 jaar samen springt mijn hart nog op wanneer ik zoals net een smsje krijg van Frank met daarin:
"Bijna skattie tijd :-) "
Hij komt zo binnen denk ik.
Dan maar een watje
Daar is ie!!!

Simmering

2010-06-30T14:09:00.000+02:00

Het is best benauwd vinden jullie niet?
Toch heb ik het wel naar mijn zin vandaag.

Gisteren heb ik veel administratie gedaan,
vandaag dus een rustig dagje met wat geknutsel op de pc.
Als je goed oplet vind je het resultaat hier op de site.
Nog een paar weekjes en dan heeft Frank vakantie,
ik ben leuke en erg goedkope bezigheden en uitjes aan het verzinnen.
Hebben jullie nog leuke ideeën?
Strakjes mijn schatje via sms nog even overhalen om ijs en peukjes mee te nemen.
Dan is mijn dag weer geslaagd.
Zo simpel kan het zijn.

Sunny side up

2010-06-27T15:07:00.000+02:00

Het was een warme gezellige dag met veel aparte, intressante en afwijkende mensen.
Ik heb meer als 2 uur in de volle zon met Frank bij zijn collega's gezeten, dat is pas ware liefde, pfffff.
We hebben natuurlijk alle vrouwelijke collega's beoordeeld op hun sub/speeltje potentieel.
Ik weet nu in welke omgeving mijn schatje overdag is, dat maakt het een stuk leuker.
Missen zal ik hem nog net zo erg.
Hierboven nog even mijn outfit en sunboobs.

Weekend fun.

2010-06-25T14:22:00.002+02:00

Natuurlijk had ik het liefst gehad dat Frank en ik dit weekend neer konden kijken op dit lieftallig meisje.
Maar, we hebben een open dag van zijn werk met een koud buffet en nog meer versiersels.
Ook leuk en spannend.
En omdat ik raar ben en aan zijn collega's wil laten zien dat hij samenwoont met een sexy gehandicapte word mijn decolleté diep, heeft F.'s zus mij gisteren nepnagels gegeven en trek ik een zomers kort rokje aan en zet mijn nieuwe petje op.
Wat gaan jullie dit weekend doen?

Cocky

2010-06-23T13:25:00.001+02:00

Eigenlijk had ik een wat serieuzer logje in mijn hoofd.
Maar deze is even zoveel leuker!
Mijn cocky kokje

Who's my candy

2010-06-19T17:53:00.003+02:00

Ik heb de stellige overtuiging dat bdsm in de eerste plaats vrolijk en vol blijdschap moet zijn.
Een schaterlach uit de speelkamer klinkt zeker zo mooi als een zweep, of luide kreun.
In mijn omgeving zie ik vaak dat BDSM'ers zo opgaan in het gevoel van diepgang dat vrolijkheid, humor en luchtigheid bijna gezien worden als godslastering.
Ik houd ook van relaties met diepgang maar ik vind die diepgang ook in plezier en levensvreugde.
Een blij mens heeft echt waardering voor wat hij of zij ontvangt in het leven.
Je in jezelf keren en gevoelens in stilte beleven is heel nuttig, echt.
Maar dat kan dan mooi als je in je eentje in bed ligt,
Ik zie tijdens het samenzijn het liefst de blijdschap, de vrolijke dankbaarheid, de volle voldane lach.
En jullie?

All in a days work

2010-06-17T17:06:00.001+02:00

Donderdag: 06.15 uur
Het is al licht, Franks wekker is net afgelopen.
Gewoonlijk neem ik dan meteen mijn medicijnen in maar vandaag denk ik.
"Laat mij nog maar even lekker liggen, ik word altijd klaarwakker van die handelingen".
Even later graai ik dan toch naar mijn bril en het pillendoosje.
Ik pruts wat met de strips en er vliegt een morfienetje door de slaapkamer.
Kut, nou moet ik toch uit bed.
Slaperig rijd ik naar de keuken om een nieuwe pil te pakken.
Als ik ben wezen plassen en tegen mijn gewoonte in weer in bed duik barst ik spontaan in huilen uit.
Een zeldzaamheid voor mij.
Ik denk "Ik zal het wel nodig hebben" en huil maar eens lekker uit.
Huilen alleen vind ik trouwens maar niets, troost is de beloning bij verdriet en die mis je in je eentje.
Ik slaap nog wat, druk 2 maal op de snooze knop van de wekker.
Om een uur of 10 motiveer ik mezelf uit bed met een licht gevoel van wroeging wegens het uitslapen.
Na een kopje thee denk ik aan mijn moeder.
Niets hielp volgens haar zo goed tegen een gevoel van onbehagen als flink poetsen.
Ik geef het hele huis een grote beurt, dweil de wc, neem met bleekwater de keukentegels af en stof de woonkamer met een vochtige doek, het help wel wat.
Na een warme douche kruip ik achter de laptop.
Gisteren is mijn Norton abonnement verlopen dus ik moet andere beveiliging installeren.
Illigale versies van norton weigeren massaal dienst.
Na een uur frustratie, ik houd graag vast aan bekende software, installeer ik Microsoft security.
Het lukt me, dat blijft me na jaren nog steeds verbazen.
Helemaal in the mood schoon ik de rest van mijn pc'tje maar eens op.
Terwijl ik daar mee bezig ben, belt de zus van Frank.
Ze zt in een BDSM dipje, een sub waar ze een vergevorderd contact mee had laat niets meer van zich horen.
Ze heeft last van 'ben ik wel goed genoeg gevoelens'.
Die praat ik haar maar eens grondig uit haar hoofd.
Als ze een langbenige, geheel in leergehulde, steenrijke domina was geweest had dit haar ook kunnen overkomen.
Zo zijn sommigge subs nu eenmaal.
Na een hafuurtje kletsen zijn de tranen uit haar stem, we kletsen nog wat over stay-ups en andere vrouwendingen.
Het is tijd voor een rondje logjes lezen, dat is alweer een paar dagen geleden.
Het lukt me vandaag zowaar hier en daar een reactie te tikken.
Al met al, toch geen slechte dag, die nu nog beter is want mijn lief komt net thuis.

Aftellen

2010-06-14T11:38:00.003+02:00

Ik heb er zin in!
Ik vind vuvuzela's wel geweldig, het is zo als het hoort, puur afrikaans feest.
Ik heb daar best een aanvalletje vanwege het lawaai voor over.
Ik baal dat Frankie niet met me mee kan kijken.
Ik grijp gewoon elke gelegenheid aan voor een feestje
Te beginnen met vanmiddag 13.30

Een zaterdag

2010-06-12T16:52:00.003+02:00

Het is een heerlijk weekend.
Gisteren op Franks schoot geklommen en ouderwets gesext.
Vandaag tot laat in de middag rondgelummeld en gekletst.
Straks bestellen we wat te eten en relaxen verder het weekend vol.
We zijn aan het plannen de 27de naar de VSSM in Zwolle te gaan.
Ik heb er zin in, met de trein een dagje uit met mijn lief.
Wat maakt fysieke pijn en incidentele eenzaamheid nog uit als je zo thuis kunt zijn bij elkaar.
Er komen drukke tijden aan maar samen gaan Frank en ik er wat geweldigs van maken.
Niet streven naar groot geluk, dan verpruts je je tijd met wachten.
Ik geniet van de gewone dingen die in het juiste licht groots kunnen zijn.

Liefde

2010-05-28T21:57:00.003+02:00

Het is dinsdag,
Franks verjaardag.
De meeste dagen breng ik tegenwoordig in pyama door,
vandaag komen schoonzus en schoonmoeder dus ik doe wat extra moeite.
Natuurlijk ook voor mijn lief.
's Morgens raas ik door het huis totdat het "schoonmoederproof" is.
Dan het ritueel van douchen en scheren.
Ik trek een zomers lingeriesetje aan met een sexy minijurkje en hold ups (stuck ups????)
Het aankleden kost me zo in mijn eentje zeker een uur maar met wat sierraden is het resultaat zeker de moeite waard.
Ik neem nog wat extra morfine, het is tenslotte een feestdag, en pep mezelf op.
Frank is gewoon werken en de visite komt 's middags.
Het is gezellig, 3 vrouwen kletsen een middag wel vol.
Als ik in de keuken aan het prutsen ben sluit ik zo nu en dan even mijn ogen en herhaal geluidloos mijn mantra.
"Dit houd ik wel vol, het is de moeite waard, kom op lichaam".
Frank komt thuis, we eten met zijn vieren en tegen acht uur vertrekt de visite.
Als de voordeur achter hen dichtvalt seinen mijn hersenen dat de taak van mijn lijf volbracht zijn.
Ik kreun mezelf naar de bank maar houd het lingeriesetje aan, Franks oog heeft dat wel verdient op zijn verjaardag.
Rond middernacht gaan we naar bed, meestal kruipt Frank meteen diep onder het dekbed.
Knuffelen en rotzooien doen we veel en liever in de warme woonkamer.
Deze nacht draait hij zich naar me toe en neemt me in zijn armen,
ik nestel me.
We kussen en strelen wat, liefkozingen fluisteren zich een weg naar mijn oor.
Zijn vingers vinden de warme vochtigheid tussen mijn benen en mijn borsten.
Hij is voorzichtig maar hartstochteljk, we kunnen niet veel meer vrijen.
Mijn pijnreacties zijn bassaal en maken dat we moeten leren dat het mij niet schaden kan.
Voor Frank is dit een constante strijd tussen lef en terughoudendheid.
Ik neem zijn stijve pik in mijn hand en speel er wat mee,
zijn kreunen klinkt als een drug.
Hij vingert me heerlijk.
Fluisterend vertel ik hem dat een orgasme waarschijnlijk niet gaat lukken maar dat ik geniet.
Wij doen niet aan prestaties.
De kracht van zijn omhelzing doet de tranen in mijn ogen springen, niet van pijn.
Zijn liefde voor mij is zo groot dat geen enkele omhelzing stevig genoeg lijkt.
Er spreekt ook trots uit voor mijn doorzetten die middag.
Zo bespelen we elkaar nog een tijdje, de opwinding stijgt en Frank komt heerlijk klaar in mijn hand en over mijn lijf.
We giechelen wat als ik hem onhandig met een doekje schoonwrijf.
Na nog een knuffel en wat romantisch gefluister rolt hij zich lekker om en gaat slapen.
's Nachts als ik wakker lig en over alles nadenk schiet mij een gedicht te binnen dat mijn vader schreef voor mijn moeder.
Het staat in een bundel met gedichten van hem en mijn broers die gepubliceerd is.
Als ik de bundel de volgende dag opzoek en het gedicht lees sluit het nog steeds aan bij wat ik die nacht voelde.

Veilige landing

Schat, kun je mij ook zeggen,
waar ik mijn handen moet leggen?
Je bent zo mooi en begeerlijk.
Ik weet, het is niet eerlijk.
Doch mijn ogen bevelen mijn handen.
Om ze overal te laten landen.

(A.J. Poorthuis 1927-1994)

Over verbaal geweld, stopwoorden en het leven.

2010-05-20T13:30:00.002+02:00

Na een weekend dat ik grotendeels op de wc en de bank doorbreng met hevige buikkrampen en Frank slechts kan toekijken besluit ik dat hij wel een oppepper kan gebruiken.
Frank valt heel erg op natuurlijk roodharige vrouwen met krullen en sproetjes (denk aan het milner kaasmeisje).
Ik kwam een foto tegen van het perfecte meisje in een tijdschrift,
Maandagochtend na mijn kopje senseo vis ik een fotolijstje uit de rommelkast en knip de foto uit.
Ik krijg de foto zowaar netjes in de lijst en zet hem met een grinnik en een glimlach op een prominente plek op zijn buro.
Hier kan hij mooi bij wegdromen als het hem allemaal wat teveel word en het is een mooie aanmoediging bij de zoektocht naar het juiste subje.
Als hij uit zijn werk komt valt de foto eerst niet op, als hij hem ondekt kijkt hij me wat vragend aan en na mijn toelichting moet hij hartelijk lachen.
Ik geloof dat hij er erg blij mee is dat hij zo'n rare geliefde heeft.
Geloof me, ik zal oprecht blij zijn als hij zijn droomsubje vind, sterker nog, ik ben haar al voor hem aan het zoeken.
Dinsdag is het "kaakchirurg dag"en ik sta om een uur of zeven op.
Eerst een bakkie en een peukie, echt zenuwachtig ben ik niet.
Mijn zwager haalt me op en zet me af bij het ziekenhuis en ik rol naar mijn bestemming.
Terwijl ik wacht rijd een sjacherijnig kijkende verpleegster een oud dametje in een ziekenhuisbed de hal in.
Het vrouwtje is in de war en vraagt of ze naar huis mag, de verpleegster negeert de angt en wanhoop en laat haar alleen achter, het zal de werkdruk wel zijn....
Ik rij naar het bed en vraag het dametje of ik even bij haar mag zitten omdat ik ook een beetje bang ben en wel wat steun kan gebruiken.
Ik leg voorzichtig mijn hand open op het bed naast de hare en ze pakt me stevig vast.
"Je hoeft niet bang te zijn kindje" zegt ze bibberig.
"Ze zijn hier erg lief en ik pas wel op je".
Zo zitten we nog een tijdje en ik zie hoe de dames achter de balie stomverbaasd naar me kijken.
Maar wat aandacht en omgekeerde psychologie zijn toch niet zo bijzonder?
Ik neem afscheid van het oude vrouwtje en duik nog even de wc in omdat ik een epileptische aanval voel aankomen.
Na de aanval spreek ik mezelf bemoedigend toe en fris me op.
Ik ben al snel aan de beurt.
Als ik de behandelkamer binnenkom zie ik drie mensen waaronder de zachtaardige assistent van de plurk van vorige week.
Ik besluit een assertieve start te maken en zeg dat ik eerst even wat eigenaardigheden van mezelf moet toelichten om alles soepel te laten verlopen.
Ik zeg dat we een stopwoord/signaal af moeten spreken voor als ik een aanval krijg of door spasme mijn mond niet open kan houden.
Het word wat stil in de kamer en de tandarts die me gaat behandelen zegt dat hij nog nooit een patient met mijn symptomen heeft behandeld.
Ik maak wat grapjes om hen gerust te stellen.
We spreken af nauwelijks verdoving te gebruiken omdat ik al morfine slik en ze leggen een noodsetje klaar om een eventuele zware aanval te kunnen beeindigen,
heb ik die mooie string in elk geval niet voor niets aangetrokken.
Ik krijg een klein een beetje verdovingsmiddel met een "giga" naald ingespoten in mijn mond en de tandarts gaat even weg om het te laten inwerken.
De assistent zit naast me en bied zijn verontschuldiging aan voor het gedrag van zijn collega van vorige week.
Hij bladert wat door mijn status, fronst zijn wenkbrauwen als hij leest over de pas herondekte goedaardige cyste/tumor in mijn hersenen en verzucht dat hij hij zich niemand kan voorstellen die met mij zou willen ruilen.
Grappig is dat toch want ik vind het vaak allemaal nog wel meevallen en meestal ervaar ik mijn leven niet als buitengewoon zwaar.
De tandarts komt binnen en we gaan aan de slag.
Met een doek over mijn gezicht lig ik te wachten op wat komen gaat.
Met veel pijnlijk geduw en gebreek probeert de tandarts mijn kies te trekken.
Ik kreun zachtjes en probeer mijn hoofd te ontspannen.
Na een forse knak van mijn kies word het even stil in de kamer.
".......Euh, mevrouw, alles gaat goed hoor, maar we moeten even stoppen".
Mooi dan kan ik weer even praten.
"Mijn kies is afgebroken hè? "
"En nu ga je hem uitboren".
Een beetje schuchter beaamd de tandarts dat en glurend onder de doek door zie ik een beangstigende grote boor op me afkomen.
Oke daar gaan we dan denk ik en ik grijp maar eens stevig de armleuningen vast.
Met veel lawaai boort de tandars de wortelkies uit en hij slaat daarbij de zenuw niet over.
Ik probeer zo stil mogelijk te liggen en maak nauwelijks geluid, stel dat hij schrikt en uitschiet tenslotte...
Na wat een eeuwigheid lijkt is hij klaar, hij haalt de doek weg en ik zie het zweet op zijn hoofd en rug staan.
Ik grap dat hij het zo te zien zwaarder heeft gehad als ik.
De aanval die ik al een halfuur wegdruk dient zich nu aan en ik waarschuw mijn publiek.
Als ik weer bijkom ben ik na een tijdje in staat te vragen of ik geen van de heren aan weerzijde van me ontmant heb met mijn ellebogen.
Ze zien wat wit om de neus.
Ik klim uit de stoel in mijn rolstoel en bedank ze met een handruk voor de prettige samenwerking.
Ik maak een vervolgafspraak, sms F. op zijn werk dat ik nog leef en lekker naar huis ga.
Volgens de arts was nu alleen thuis zijn niet slim maar laat mij maar lekker op mijn bankje liggen thuis.
Ik dommel thuis wat en de pijn valt mee, wel ben ik erg moe en trillerig.
Gisteren was een goeie dag en voelde ik me verbazend fit voor mijn doen, maar jeez, wat heb ik een spierpijn.
Ik klets honderduit tegen F. als hij thuiskomt uit zijn werk en maak enthousiast allerlei plannen voor het weekend.
Ik weet best dat de helft niet zal lukken maar ach, proberen kan.
's Avonds eet ik zelfs een patatje.
Vandaag gaat het heel wat minder maar eigenlijk had ik daar al rekening mee gehouden.
Ik heb wat koorts en redelijk wat pijn.
Maar ik blijf gewoon lekker plannen maken voor het weekend voor mij en mijn schatje

3x woordwaarde?

2010-05-16T13:35:00.004+02:00

Het is niet netjes, ik weet het.

Veel mensen leven met me mee en ik laat niets van me horen.

Contact maken is hard werken als je ziek bent.

Het lijkt wel dat wanneer de geest er toe in staat is het lichaam weigert en vise versa.

De kaakchirurg was een onbeschofte plurk met een ego groter als het universum.
Resultaat, niets gedaan.
Dinsdag word er een kies getrokken die de acute pijn moet wegnemen, daarna wachten op een afspraak bij de specialistische martelpoli.

De rest van mijn lijf?

*Nep narcolepsie is best te doen, je mist alleen het plot van elke film.

*Darmen kunnen zich ook 24 uur legen ook al eet je weinig.

*Dat het lijkt of F. 's nacht onthoofd in bed ligt komt echt door te pillen.

*Douchen aankleden en op de bank liggen zijn best vermoeiende activiteiten.

*Chronische pijn maakt jammer genoeg geen orgastische masochist van je.

Het is me vrijdag gelukt met F. een paar uurtjes de stad in te gaan, ik heb wat leuke bdsm sieraden gekocht.

Zaterdag wel weer geoefend als masochiste, maar ja ik had ook geen toestemming gevraagd aan mijn lijf.

Mentaal heb ik het zwaar, ik zei al eerder, ziek zijn is een eenzaam proces.

Negatieve gedachten over wat je nog waard ben moeten door mijn alterego de hele dag bestreden worden met rationeel commentaar.

Twee stemmen in je hoofd kan nuttig zijn.

Ik zou graag msn'en, op stap gaan en contact zoeken.

Maar deze strijd laat weinig ruimte voor sociaal gedrag.

Toch ga ik het redden, blijf ik om mezelf lachen en verstop ik me maar even als ik in een vlaag van agressie F zijn hoofd van zijn romp wil trekken.

Het is niet zijn schuld tenslotte.

Elke dag moet ik van mezelf 3 positieve dingen van die dag hardop benoemen.

Tot nu toe lukt dat.

Ooit klets ik jullie weer de oren van het hoofd.

Maandagnacht

2010-04-27T12:06:00.004+02:00

Het is nacht, ik ben wakker.
Overdag wil ik slapen en vallen mijn ogen dicht.
De bijsluiter geeft me gelijk, dan kan het geen kwaad.
Ik denk na om de tijd te vullen, uit gewoonte of uit angst voor controle verlies.
Ik zie Franks schaduw naast me en hoor zijn gesnurk, het is nog zacht genoeg om mijn gedachten te mogen begeleiden.
Zijn de nachten moeilijker als de dagen?
Vraag ik mezelf.
Ik weeg het af.
Ik denk het niet.
"s Nacht eenzaam zijn is logisch, mensen slapen dan en zijn practisch niet bereikbaar.
Dat voelt natuurlijker als dat zelfde gevoel overdag.
Wanneer het een keuze of een oordeel lijkt.
Mijn gedachten kruizen de wegen tussen ratio en gevoel.
Ik leg mijn hand op Franks schouder en denk aan het dillema dat ik met hem heb.
Ik houd van hem en steun hem onvoorwaardelijk,
maar ik lijk het niet helemaal eens met een keuze die hij misschien gaat maken.
Niets ligt nog vast.
En uit liefde zal ik hem steunen.
Daarin heb ik geen keuze of ratio, enkel gevoel.
Ik besluit dit onderwerp in mijn hoofd ten ruste te leggen tot er meer duidelijk is.
Onze liefde is geweldig en draagt me door de uren, hij is zo van en voor mij.
Mijn lijf dwingt me te gaan verliggen,
Even rechtop lukt het me weer rustig te ademen en de pijn een stille bondgenoot te maken.
Ben ik nu ernstig ziek?
Vraag ik mezelf.
Een ja of nee is te definitief.
In mijn hoofd som ik de medicatie op die ik neem:
Morfine, Keppra en nog veel meer.
Het is in elk geval geen griepje glimlach ik in mezelf.
Even voel ik kortsluiting in mijn hoofd, mijn ademhaling stokt en ik hoor mezelf onsamenhangende geluiden maken.
Ik wil nog niet stoppen met helder denken, ik heb nog geen antwoorden.
Ik heb nog geen afleiding, het is nog steeds nacht.
Ik veeg kwijl van mijn wang en mijn kussen,
grinnik dat mij zijn echt supersexy is.
Frank ligt op zijn rug, benen opgerokken.
In de schemer lijken zijn wangen ingevallen en ziet hij er met alle schaduwen wat luguber uit.
Mijn geest verwijt hem mijn rol te spelen, de zieke, dit maakt me aan het lachen.
Ik ben mijn eigen vermaak en begrijp mijn grappen.
De pijn word scherper, ik besluit nog een half uurtje vol te houden, dat doe ik altijd.
De cijfers op de wekker verspringen, dertig keer 1 minuut.
Ik mag weer wat morfine, van mezelf en de lijst bevestigd dat.
Een uurtje later begin ik regelmatig weg te dommelen.
Weer een nacht voorbij.
Een nieuwe dag breekt aan waarin de wereld grotendeels aan me voorbijtrekt.
Ik heb niet opgegeven en zal dat ook nooit doen.
Als het straks echt licht is lijkt eenzaam niet logisch meer maar wel dragelijk.
Alles is tijdelijk.

Dagbesteding

2010-04-24T13:57:00.003+02:00

Ik verveel me nooit, echt niet

2010-04-16T23:39:00.002+02:00

I am strong. I am smart. I am beautiful... perhaps more so because of the pain I have had to overcome.

I know I would not wish it on anyone else, but like a shattered crystal vase lovingly reassembled with patience and glue, I cannot help but decide that I am all the more beautiful for the way the light catches in the cracks and stronger for the glue that holds me together

A work in progress

Clutching at straws

2010-04-14T09:59:00.003+02:00

De titel zegt het al een beetje, ik rotzooi maar wat aan.
Mijn lijf is officieel gecrashed.
Vorige week was ik bij de pijnpoli, daar gaan de kneusjes heen die eigenlijk niet meer te behandelen zijn.
Hier leer je "pappen en nathouden" met zo weinig mogelijk pijn.
Ik had een boeiend gesprek met de anesthesiologe.
Ze was eigenlijk verbijsterd dat ik zo lang heb doorgelopen met zo'n hoog pijnlevel.
Ze schreef morfine voor, wat darmmedicatie maar we hebben vooral lang gepraat.
Totdat mijn kaakontsteking en kiespijn verholpen zijn blijf ik sowieso 40 mg morfine per dag slikken met daarnaast nog een aantal andere pijnstillers.
Voor de chronische pijn in de botten, spieren en organen zetten we een pijnbehandelplan op.
Ze zegt dat deze medicatie vroeger alleen aan terminale patienten werd voorgeschreven maar daarover zijn de inzichten veranderd.
Lucky me.
Ze vind mijn kennis van mijn eigen lijf en mijn manier van "onderhandelen" prachtig.
Weinig mensen in haar praktijk houden zo de regie over hun eigen behandeling als ik schijnbaar.
Ondertussen slik ik ook mijn gloednieuwe epilepsie medicatie.
Midden in het winkelcentrum, op de bank of in de keuken kan ik zo maar even een paar minuten "verdwijnen"
Meerdere keren per dag, erg veel volgens F.
Mijn gedrag is warrig en bij vlagen erg grappig.
De afspraak bij de kaakchirurg laat op zich wachten, officieel kan ik 12 mei pas terecht, ik en een aantal van mijn behandelaars doen er intussen alles aan om dit proces te versnellen.
Eten kan ik nauwelijks meer door de morfine en de tandpijn.
Eindelijk slank, de kilo's vliegen eraf.
Vandaag krijg ik tijdelijke middelen tegen de misselijkheid, ik moet toch wat eten.
Ik moet dit proces nog even vol houden, de medicijnen hebben tijd nodig om te settelen, hun werk goed te gaan doen.
Kan ik het volhouden?
Ja, want ik moet wel, hopelijk is dit de weg naar een comfortabeler leven.
Is het zwaar?
Super, en dat hoor je mij niet snel zeggen.
Pijn en ziekte zijn grotendeels eenzame processen,
F. is een rots, zijn liefde en bezorgdheid zijn continu bij mij aanwezig ook al is hij overdag op zijn werk.
Verder heb ik nauwelijks contacten, vaak te moe of te ziek om maar te tikken in msn bv.
Dit logje kan ik tikken omdat de pijn me hyper maakt, weer een voordeel :-)
Ben ik ongelukkig?
Nee, vreemd genoeg niet, ik ben goed in vechten en houd mezelf voor dat het ooit weer beter word.
Ben ik eenzaam?
Soms, maar dat ik ook wel goed denk ik.
Ik ben nou niet echt bruisend gezelschap.
Is dit een klaaglog?
Nee, het is het leven in al zijn eerlijkheid, mijn leven waar ik ondanks alles waanzinnig van houd.
Mocht het in de loop van de volgende week beter gaan dan heb ik nog het uitzicht op een leuke (betaal) sessie met een slaaf waar ik een goede band mee heb.
Zo, nu neem ik nog maar een pilletje.
Van de morfine kom ik waarschijnlijk de komende jaren niet meer af.
Maar ja, wie kan er zeggen dat ie chronisch stoned is op kosten van de gemeenschap?
Ik.

Gisteravond

2010-03-27T15:27:00.003+01:00

De bondage op deze foto's daar zit een verhaal achter.
Ik vraag F. eens wel na het verlies van 12je, mis je nu niet iets?
Hij mist de slavin 12je, haar masochisme en de macht, de Domspace ook.
Daarin zit niets wat ik in kan vullen en dat wil ik ook niet.
Maar F. en ik hebben ook relatie issues.
Vanilla neemt F. zelden initiatief tot sex, in relatie tot mij begrijpelijk.
Het gaat zo vaak niet goed met mijn lijf dat hij zich niet wil opdringen of pushen.
Het is dus begrijpelijk dat het aan mij is om aan te geven dat het kan en mag.
En omdat wij al voor nimphy en 12je creatieve sex hadden, helpen nonverbale speeltjes uit de speelkamer.
Ik weet het, borstbondage schreeuwt verborgen sub-behoefte maar voor ons is het, zelfs na uitspreken, een manier om, nadat ik hem het touw geef, te zeggen, ik kan niet stuk, laten we spelen/sex hebben.
Ik gaf hem dat touw, hij deed de knopen, ik genoot van zijn plezier, de dans om mijn lijf.
Daarna pijpte ik zijn fier rechtopstaande lul, met plezier, samen spelen, slikte ook en plaagde dat bij de echte Dominant opgebonden borsten echt wel helpt:-)
De bondage zit er nog om terwijl ik dit tik, ik had kunnen vragen of F. mij een orgasme wilde bezorgen.
Ik heb hem al gezegd dat ik dat morgen ga doen, na deze avond doorzakken en praten.
Gewoon heel lui "Schatje wil jij mij even lekker klaarvingeren" en daarna lekker liggen ontspannen.
Hij heeft het beloofd.
Straks nog even de touwtjes losmaken en een laatste kus..

Day by day

2010-03-24T15:08:00.002+01:00

Het is een mooie dag, ik heb lekker de balkondeur open gezet, ik kan dan wel niet het balkon op maar ik ruik de lente hier achter mijn laptopje.
Ik heb net weer een hele berg administratie weg gewerkt en het eten voor vanavond voorbereid.
Ik kan vast nog wel iets bedenken om te poetsen maar ik vind het wel goed zo.

Ik maak mezelf wijs dat het bijna weekend is, als ik dat nog twee dagen volhoud krijg ik gelijk.

Gisteren 12jes boek nog maar eens gaan herlezen, het lag lange tijd bij de zus van F. maar ik heb het weer terug, daar zijn F. en ik beide blij mee.

Morgen heb ik een telefonisch consult over de aanpassingen die hier in huis nog moeten komen.
De kans is groot dat de aanvragen nu wel worden goedgekeurd omdat F. werkt.

Dan kan ik eindelijk alleen de deur uit en als het echt mee zit sleep ik er nog een aangepaste keuken uit, daar droom ik bijna over.

Ik zit nog te wachten op een bevestigingsmailtje voor de verhuur van de speelkamer morgen, ik hoop dat het doorgaat het is altijd gezellig en levert een leuk zakcentje op.
Over 2 uurtjes is F. weer thuis dat is elke dag weer een fijn moment, die paar uurtjes 's avonds vliegen altijd voorbij.

Maar ja, als het zo aanvoelt weet je in elk geval dat je he allebei nog fantastisch vind om bij elkaar te zijn.

Het kan wel, handicap en sub

2010-03-20T18:26:00.002+01:00

Kijk, ik bedoel maar zo, nou ben ik toevallig morgen jarig.

En dan wil ik dus dit modelletje, geld voor de sub en de stoel.

Wie regelt dat even?

Vrij-dag? :-)

2010-03-12T14:11:00.004+01:00

Bijna weekend, de eerste week dat F. echt 5 dagen en fulltime werkt is bijna achter de rug.
Wat zal ik blij zijn als hij straks na 5en binnenkomt en er weer 2 dagen is!
Vanavond nog even boodschappen doen en daarna niets meer, genieten van elkaar.
Vanochtend wezen fitnessen, mijn therapeute moest me wel ophalen maar gelukkig zit ze hier recht tegenover.

Ik ben maar weer eens op de weegschaal gestapt, altijd spannend.
En....alweer 3 kilo eraf vergeleken bij vorige keer, net geen 60 kilo!

Ik dacht al wat te zien in de spiegel.

Ik ben ook echt stukken actiever, is dat stomme huishouden toch ergens goed voor.
Nog een kilo'tje of 10 en ik ben weer slank.
Ik ben stiekum trots.
Verder, ach het is hier erg BDSM stil, F. en ik spelen met het idee een spelcontact voor ons 2tjes te zoeken.
Iets minder diep en vast als een D/s maar wel met waarde en vooral veel plezier.
Een serieuze D/s voor ons beide apart dat blijft natuurlijk sowieso een wens.
Fijn Weekend.

Krokodillentranen

2010-03-05T12:51:00.003+01:00

Bij de Xenos verkopen ze echt leuke dingen.

Klemmetjes bijvoorbeeld, die ze krokodillenklemmen noemen.

Belle heeft ze al even mogen voelen deze week toen A en zij op visite waren.

Ja, dan kunnen F en ik natuurlijk niet achterblijven.

Gisteravond dus lekker even samen geprutst.

Conclusie: Als ik ze kan hebben moeten het echt wel lieve klemmen zijn.

Ik weet het, het zijn expliciete foto's maar dit is tenslotte wel een BDSM blog.

Verslik je niet in je koffie :-)

Keep moving

2010-02-18T17:02:00.004+01:00

"Ik doe een heleboel, maar alles kost me net een beetje meer energie dan een ander. En die honderd beetjes op een dag vormen ’s avonds een hele berg."

Deze zin las ik gisteren op de site van een medekneus en het sluit wel lekker aan bij mijn ervaringen van de laatste 2 weken.
Mocht iemand zich afvragen wat ik zoal doe nu F. de hele dag weg is, maar eens een lijstje van gisteren.(misschien boost het mijn ego:-))
9.00 uur op-Elke dag en dat is voor mijn lichaam met een ochtendhumeur een hele klus, mijn karakter heeft natuurlijk nooooooit een ochtendhumeur.
Douchen eerst, is alvast ochtendgymnastiek, vooral als je probeert bodymilk op je jeukende rug te smeren.
Natuurlijk niet eerst koffie en een peukje, ik ben geen watje, aan de slag!
Suddervlees opzetten, de hardwerkende man des huizes moet natuurlijk goed eten!

Een flinke afwas en aangezien er iets ontploft was in de magnetron die ook maar meteen een grote beurt.
De magnetron staat los op steunen dus na flink boenen kan ik die nog net met 1 arm opvangen en terugzetten.
Senseoapparaat afstoffen en meteen maar even de hele tafel waar die opstaat poetsen.
Alle oppervlakken in de woonkamer nat afstoffen met mijn geliefde glassex, inclussief alle frutsels.
Bed opmaken, wc vloer en wc poetsen,

Beddegoed uit de wasmachine halen, probeer zittend maar eens 2 slopen uit de dekbedhoes te halen, ik ben net barbapappa met die hoes over mijn hoofd.
Bedenken dat je die hoes ook kan dichtbinden met een elastiekje om dit te voorkomen, dus na wat gepruts het spul dichtgebonden en in de droger gegooid.
Proberen in de pan het vetrandje van het suddervlees te trekken met 2 vorken, natuurlijk spat dit, dus nogmaals gasfornuis poetsen, suddervlees weer opzetten.

Oke, 1 peukie dan.
Ziekenhuis en Roessingh bellen voor 2 afspraken.
Suddervlees kan uit.

Mandje was opvouwen, de hardwerkende man des huizes lijkt nu kleren te vreten, "vroeger" was ie gewoon altijd naakt en deed hij alleen kleren aan bij het boodschappen doen.

Twee formulieren voor de Stadsbank invullen, duurt 'maar' een uurtje.

Inmiddels is het 14,30 uur en kom ik erachter dat ik geen cup-a-soup thaise kip lust.

Ik kruip maar even op de bank, over een uur of 2,5 is F. weer thuis, dus dat kan zonder schuldgevoel.

De hardwerkende man des huizes is trouwens elke dag om 06.00 uur uit bed maar dat ga ik maar niet nastreven.

P.S. De dag hievoor ben ik een uur bezig geweest een nieuw onderlaken over de matras te trekken, 3 kilometer om het bed heen lopen(geen ruimte voor de rolstoel).
Blijkt dat k*tding overdwars te zitten.
F. heeft het 's avond even opnieuw gedaan, 5 minuten.
Hij verklaart me voor gek en wil ook helemaal niet dat ik dit soort dingen probeer.

Vanavond een wijntje, morgen fitnessen bij de fysio, ik heb vast nog niet genoeg bewogen grmmmmbllll.

Speciaal voor belle :-)

2010-02-11T21:46:00.003+01:00

Je was nieuwsgierig wat ik gekocht heb:-)

Nou deze dus.

Echt een Hildemaatje, rustig beginnen en steviger eindigen zal ik het maar noemen.

Hij trilt in de top en niet onderaan, dat deden al die anderen wel die we hebben/hadden.

Das verspilde energie bij mij, mocht hij er al zover ingaan dan kan ik zeker een week niet meer fietsen.

En hij is zacht en flexibel.

Het mag ook weleens gewoon lekker, natuurlijk alleen voor niet sjes dan, alleen lekker.

Note to self: je kan niet eens fietsen muts

Life goes on

2010-02-09T13:59:00.003+01:00

Deze kreeg ik vandaag toegestuurd van belle.
Ze moest aan F. en mij denken toen ze dit zag.
Dat deed me echt goed.
Hoe het verder is?
Een beetje raar, veel om over na te denken en als klap op de vuurpijl word ik net zo'n ouderwets perfect huisvrouwtje "kuch" nu F. werkt.

Ik deed altijd al veel in huis maar toch voelt het anders als je alleen in huis bent.
En brood voor F. smeren en dat in een broodtrommeltje doen maakt het dan wel echt af, krijg er rillingen van.
Ik denk dat F. en ik in ons hart meer zwervers zijn en niet zo passen in het conventionele keurslijf.
Maar ach, we weten dat het moet, het hoort bij het volwassen zijn dus zeuren we niet.
Als het me wat erg te stil word hier denk ik maar aan donderdag.
Dan gaan F. en ik lekker shoppen, het kan weer eens na lange tijd.
Ik heb bij Cristine le Duc al wat lekkere toys gezien, dit keer worden het Hilde maatjes :-)

Eindeloos

2010-02-06T23:50:00.010+01:00

H. en 12je zijn vanmiddag langsgeweest om "afscheid" te nemen.
Natuurlijk is dit het verhaal van F. en 12je.
Ik ben ondanks alle banden die we hebben toch ook slechts 'de partner van of de vriendin van'.
Maar mijn verhaal heeft ook zijn plaats.
Wat er de afgelopen anderhalve week gebeurd is raakt ook mijn hart en leven, daarom kan en mag ik er over schrijven.
Ik was nerveus, raar hè?
Misschien is het soms nog wel iets lastiger als je toeschouwer bent en iedereen verdriet wilt besparen.
Wat natuurlijk altijd gedoemd is te mislukken :-).
We waren erg vroeg uit bed en hadden eerst nog andere verplichtingen.
H. en 12je smsten dat ze rond 15.30 vertrokken.
Wat kun je verwachten van zo'n bezoek?
F. was rustig en natuurlijk hadden we wel dingen besproken, de eerste frustraties, woede en irrationaliliteit waren tot rust gekomen. Maar toch.....
Ik pieker dan, vind het behalve voor F. ook erg voor 12je, wat nou als F. door alle stress en verdriet niet rustig blijft bv.
Ik had me geen zorgen hoeven maken.
H. en 12je kwamen rustig binnen er was ruimte voor een kus en knuffel.
12je op de bank, niet op de grond zoals verwacht en terecht.
De sfeer was ontspannen, of dat leek maar zo, dan speelden we het alle 4 goed.
We spraken over de afgelopen week, mijn broer, werk, huiselijke trivialiteiten, bewust.
F. en 12je gaven al aan liever het gebeurde na een periode van rust in de msn te bespreken, voordeel, er blijft contact.
Ik was vol bewondering voor 12je, ze was rustig, sterk, geen steken onder water, wel humor op zijn tijd.
H. en ik voelden zich op sommige momenten nog het meest ongemakkelijk denk ik, het heeft ook wel iets voyeuristisch.
Later zei ik tegen F. "dit is de eerste keer dat ik er bij ben dat mijn partner een liefdesrelatie beeindigd".
Op een gegeven moment liep 12je naar F. die ze even weer Mr mocht en kon noemen.
Ze knielde in 1 vloeiende beweging aan zijn voeten, zoals zo vaak.
Ze bood hem, na het bedanken voor alle mooie tijden, haar collar aan, gevouwen in haar ochtend gebed aan haar Mr.
Een A 4tje dat jaren dienst gedaan heeft, beduimeld door kattenpootjes, tranen en handen en daarom mooi.
H. wilde graag wat spullen in de auto zetten om F. en 12je privacy te gunnen om definitief afscheid te nemen.
12je vond dat ze moest blijven, terecht ook. haar terechte plek is naast 12je.
Het werd tijd om te vertrekken, 12je en F. gaven elkaar een stevige liefdevolle omhelzing en kus.
Ik bleef achter met een surrealistisch gevoel, 12je hier in huis voelde zo natuurlijk en echt dat ik toch dacht, waarom?
Was dit scheidende conflict slecht een symptoom van onderliggende issues?
Misschien kom ik er ooit achter.
Zoals het nu aanvoelt is er ruimte voor vriendschap, juist DOOR gedeelde liefde.
Ik gun 12je alle goeds in haar (bdsm) toekomst.
Als ze ooit weer voor een werkgeralateerde cursus in Hengelo is hoop ik dat ze de aangeboden koffiedate aanneemt.
Nu eerst even rust voor iedereen.
Pfff, wat een week, uitgehuild was ik gelukkig al....
**********************************************************

Update: een uur na het schrijven,
Dat uitgehuild zijn is een leugen, misschien voelt dat zo omdat je ook stil kan verwerken en toch open zijn.
Of misschien verwerk ik, rouw ik, zoals F zegt.
op voorhand al met mijn snelle geest en hart.
Zichtbaar, voelbaar huilen?
Is al 2 weken niet gebeurd en niet uit schaamte of trots.
Zou het beter zijn wel te huilen om broer en 12je en de rest?
Ik weet het niet.
Ik ben raar.
Misschien na deze wijn en nog 1.

Doorademen

2010-02-03T16:04:00.004+01:00

De crematie van Peter is zijn plek nog aan het vinden in mijn hoofd en hart, dus daarover later meer.
Volgende week begint F. met een nieuwe baan en staan er voor mij wat doktersbezoeken op de agenda.
Last but not least is er nog een stressfactor die te maken heeft met onze "BDSM-familie" waar ik nu nog weinig over kan vertellen.

Het is waanzinnig druk in mijn hoofd, zowel op organisatorisch als op gevoelsmatig vlak.
Het is nu belangrijk rationeel en helder te blijven.

Als F. en ik over een paar weken terug kijken zullen we wederom trots zijn dat we met zijn tweeen deze turbulente tijden met glans en liefde doorstaan hebben.

Dat weet ik zeker...........

Peter

2010-01-28T21:34:00.002+01:00

In een van mijn vorige blogs schreef ik over mijn broer die ziek was en daarbij ook een beetje over de relatie met mijn familie.
Gisterenmiddag is mijn broer overleden met zijn vrouw aan zijn bed.
Thuis en ook nog omringt door andere geliefden.
Eerder deze week was hij nog aanspreekbaar en heb ik hem nog even gesproken en kunnen vragen of hij bang was voor wat komen ging.
Zijn zachte "ik hou van je" toen F en ik zijn kamer verlieten blijft waardevol.
Gisteren was hij net voor onze komst overleden, maar we waren niet te laat.
Het was zijn tijd.
Peter word maandag gecremeerd.

Ik deel alles op dit blog dus dit hoort hier ook thuis.

AAAH

2010-01-24T23:24:00.002+01:00

Deze foto is natuurlijk kinky en heel sm......
Maar ik dacht,
Deze foto is heel erg F en ik.
Soms lastig en onhandig, pijnlijk zelfs soms.
Maar vooral zo zeker weten erg samen en verbonden.

Time to relax?

2010-01-19T17:34:00.008+01:00

*Maandag: Franks herintredingsbegeleidster komt voor een gesprek.

Zou het gelukt zijn enthousiast te lijken over werken met behoud van uitkering?

*Dinsdag: Ergotherapeute komt praten over herverdeling van mijn energie.

Euh, welke energie?

*Woensdag: Naar fysiotherapie.

Nou ja kan ik tenminste even mopperen, zij word er voor betaald.

*Woensdagmiddag: Op bezoek bij broer P.
Met wie het nu echt heel slecht gaat,
hij is zich aan het voorbereiden op zijn sterven.

*Donderdag: F voor het eerst naar herintredingscursus.
Arme hij.

*Donderdagmiddag: Eindgesprek met maatschappelijk begeleider Stadsbank.

"Kijk mamma met losse handjes".

* Vrijdag: Afspraak met de neuroloog.

Nieuwe medicatie? Opname in de epilepsiecentrum? We zien wel wat er gebeurd.

*Vrijdagmiddag: Nutteloos tochtje naar de stadsbank om een kopie van paspoort in te leveren.

Alweer?????

Maar we zijn bijna halverwege.

Beltoon

2010-01-06T16:18:00.003+01:00

Woensdag is voor 12je masturbatiewoensdag.
Mr Sator/F. verzint daar dan meestal een creatieve uitvoering bij.
Ik vraag meestal op dinsdagmiddag of hij al wat verzonnen heeft want 52 keer per jaar creatief zijn is wel erg veel(voor hem :-).

Gisteren zei F. dat 12je vandaag aan de telefoon klaar moest komen.

Ze zou om half 3 bellen...
Ik ken mezelf, ik neem BDSM natuurlijk erg serieus(kriebelhoest ineens).
Maar ik weet dat wanneer F met zijn Mr Sator stem 12je naar een orgasme gaat leiden de kans groot is dat ik toch in de lach schiet.
En dat moet je dan weer uitleggen enzo.
Dus volgde F. mijn lichte hint op en verdween na het overgaan van de telefoon in de speelkamer.
Na enige tijd verscheen hij weer, enigzins verstijfd op opmerkelijke plekken.

Tot zover alles goed, ik heb niet gelachen, 12je bevredigd, Mr meesterlijk geweest.
Maar nou heb ik dus niet gehoord wat er allemaal gebeurde, that sucks.
Dus daar mag 12je nou eens een log over schrijven.

Twaalf maanden voluit leven

2010-01-04T14:50:00.003+01:00

Dat is wat we gaan doen.
En daar hoort van alles bij.
Groot geluk, daarvan hoort er niet teveel te zijn, dan gaat het zo wennen.
Klein allerdaags geluk waarvan we hier best veel hebben,
een goeie fitte dag, een lekker maal, een superlange knuffel, elkaar begrijpen zonder woorden, dat doen wat jezelf niet leuk vind om je lief te plezieren.
Bij voluit leven horen ook dillema's en verdriet zoals waarover ik schreef in mijn vorige blog.
Maar ze gaan mijn leven niet beheersen, als je gevoelens een plek kunt geven kunnen levensvreugde en verdriet makkelijk naast en door elkaar bestaan.
Kortom ik heb er zin in de komende 12 maanden het word leuk en de moeite waard. en er word vooral veel gelachen, dat EIS ik.

Komt een man bij de dokter

2010-01-01T01:40:00.002+01:00

Oudjaarsavond was raar geweldig voor F. en mij, allebei al een week zwaar griep, dus geen wilde avond, wel saamhorigheid en liefde.
Voorgeschiedenis:
Mijn broers en zussen houden van drama erg "Peter en de wolf"
Ik hoorde al zo vaak:
"Ik heb knobbels of een gezwel en de Dokter keek moeilijk."
Al 10 jaar lang maak je je dan zorgen en bespreekt hun angsten.
Ook al 10 jaar hoor je dan "nee, het was niets,maar het zou kunnen"
Dus je neemt afstand.
Zo belanden we in december 2009.
Pa en Ma hebben we jaren geleden al begraven aan bestaande kanker en de familie viel daarna als los zand uit elkaar.
Zoals het hoort en gaat.
Vandaag in de ochtend een mail van mijn zus C.
Ja die met autistische aanleg en de enige zus die niets dan de waarheid kan vertellen.
En dat is ook de zus waar zowel Frank als ik nog wel met plezier contact hebben.
Uit haar mail sprak angst en stress.
Ze hebben bij broer P. gezwellen gevonden vertelde ze , in wat er nog over is van zijn alvleesklier, lever en darmen.
Ze neemt het zichzelf kwalijk dat ze het niet al wist, maar hoe kon ze zonder bericht.
Ik mail ff door met haar.
Ze word weer wat rustiger als ze zich realiseert dat ik het pas wist door haar mail, leve de telefoon.
ik moet zus P. bellen zegt ze, en met enige reserve doe ik dat.
Het zelfde slechte nieuws over mijn broer.
Op zijn best een paar maanden nog, op zijn slechts weken. dinsdag voor hem en zijn vrouw een gesprek met de arts.
Ze willen niemand spreken...
Het is een surealistisch telefoongesprek, veel twijfel en verdriet blijft onbesproken, ook dat is normaal gezien de relaties.
Ik noem het ook tegen deze zus aan de telefoon een gevoelsdillema.
Ja, het is mijn broer maar er is ook de voorgeschiedenis die ik al beschreef.
Ze houd mij op de hoogte zegt ze, ook omdat ik aangeef niet bv 3 dagen na zijn overlijden dat te willen horen, dat is te fout.
Gevoelsdillemma dat is het.

Kaboem!!!!!

2009-12-30T17:10:00.003+01:00

Tis bijna zover.
Morgen nog wat boodschapjes doen, wijntje, oliebollen voor F, bitterballen voor mij.
Dan kruipen we lekker op de bank, cabaret kijken of een film.
We hebben nog een lekkere fles bubbelcava liggen van 12je en H.
die gaat om middernacht open.
Verder mogen gewoon de pc's aan en de voeten op tafel.
Heerlijk oud en nieuw thuis!
Ik wens julie allemaal een nieuw jaar vol liefde, plezier en uitgekomen dromen.

P.S. We gebruiken al wat minder zakdoekjes.

Solidair

2009-12-29T16:43:00.002+01:00

Lekker stel zijn wij.

Nu heeft F. het ook te pakken, het klinkt wel harmonieus, afwisselend gesnotter, gehoest en gesteun.
Nog maar even 2 daagjes kalm aan doen en hopen dat het oudejaarsdag wat beter gaat.

Charmant zie we er wel uit met onze koortsige hoofdjes en rooie neuzen.

Kerstkuch

2009-12-27T15:09:00.003+01:00

We hebben een geweldige kerstavond gehad bij 12je en H.

Een uitgebreid logje volgt nog maar vanaf dat we thuis zijn ben ik behoorlijk grieperig geworden, dus ik hoest, snotter en ril nog even knus door en sla snel weer aan het schrijven

Bijna

2009-12-23T15:11:00.002+01:00

Nog 1 nachtje slapen zou je als kind zeggen.
Morgen gaan we naar 12je en H. lekker samen zijn, eten en een pyjama party :-)

Vrijdag brengt 12je ons weer naar huis en zijn we verder de kerstdagen thuis met zijn tweetjes.
En nee, dat vind ik niet erg, ik ben met kerst het liefst thuis, dan mag je lekker met je huisoutfit op de bank zoete kerstfilms kijken, met je bord op schoot eten en lekker laptoppen.

Je voelt dan toch dat de sfeer anders is, dat het speciale dagen zijn.
F. vermaakt zich ook wel weet ik, hij kan zonder stress gewoon een lekker potje computer pokeren en in zijn bere-badjas rondhuppelen. Ik ben gewoon eigenlijk een ongelofelijke kneutermuts.
Morgen nog even wat laatste boodschappen doen, daarna even diep doorademen en alleen nog maar genieten.

Ik wens iedereen vooral een gevoel van geborgenheid, liefde en vriendschap deze kerst, dat kan in hele kleine dingen zitten

2009-12-18T17:30:00.001+01:00

Maar ik kan het altijd nog proberen goed te maken toch?
Lekker weer weekend, een rustige als aanloop naar de kerst.
Een beetje prutsen op de pc, lekker koken, lekker bij elkaar.
Ik verheug me op de komende week.
Ik ben met een "Ik drink niet meer tot kerstavond marathon" bezig.
Best lastig, uitgebreid pc'en en het weekend en een flink glas wijn zijn zo'n drie eenheid.
Juist omdat dat er zo insluipt maar even niet.
Misschien is de kerstman na deze goede daad wel bereid om aan een wederopstand te doen.

Sing Along......

2009-12-16T16:07:00.002+01:00

Whipping Wonderland
(sung to the tune of Winter Wonderland)

Slave bells ring, are you listening??
Through the pain, their eyes are glistening.
A beautiful sight, we're happy tonight
Walking in a whipping wonderland.

Gone away is their freedom
Here to stay is their service
You hear a good song, You're whip is quite long
Walking in a whipping wonderland.

In the dungeon you will see a chained man,
And you know he needs a beating down
You'll say "are you ready"
He'll say "yes Ma'am"
So, you'll grab your whip and go to town

Later on, You'll perspire
As You set her ass on fire,
That sound ya heard
Was not a safe word
Walking in a whipping wonderland.

Hear their screams, Aren't they thrilling?
In your ears they are filling
We'll frolic and play
The S&M way
Walking in a whipping wonderland!!

Korreltje zout

2009-12-13T18:04:00.001+01:00

Boxen aan en gaan!
Hij heeft er nog meer, tik op youtube maar eens in "De ware Dominant"
Erg leuk

Fijn weekend

2009-12-11T16:56:00.002+01:00

BBB (Belle Bakt Beter)

2009-12-08T13:56:00.003+01:00

Gisteren las ik bij Belle over haar pepernoot bak avonturen.

Ondanks dat er wel wat aangebrand was is zij met volledige zekerheid een betere bakker als ik.

Gisteren haalde ik een pak cakemix tevoorschijn die we nog gekregen hadden van de Voedselbank.

Ik bak nooit, in tegenstelling tot koken is het niet mijn ding.

Maar oke, het is december en dan komt de "domestic goddess" in mij toch naar boven.
Op het pak stond met kleine letters "monster, niet geschikt voor consumptie" maar ach met spullen van de Voedselbank heb je wel vaker een rare verpakking maar het is altijd eetbaar.
Ik mix het spul, vind het wel wat weinig maar giet het toch in een rond bakblik.
Een uur later hebben we een steenharde frisbee die voorgoed gehuwd lijkt met het bakblik.

Ik wil het hele blik al wegmikken maar F. grijpt in, hij heeft als een gek staan bikken en het blik heeft daarna 2 uur staan weken.

Er staat nog een pak cakemix in de kast zonder die boodschap.

Zal ik het durven?

Ja het is een feit: Belle Bakt Beter!

Dag Sinterklaasje

2009-12-06T15:06:00.005+01:00

Zo Sinterklaas weer achter de rug, ondanks dat we er niets aan gedaan hebben vind ik het toch een geweldig feest.
Al die tradities, heerlijk, kom mij dan ook niet aan met witte pieten of dat de Sint geen kruis op zijn mijter mag om dat we dan onze moslimvrienden beledigen,
ik denk dat elke neger of moslim zich rotlacht om die over politiek correcte onzin.
Mijn weblog mocht dan ook vandaag pas kerstig worden, wat vroeg maar wel netjes na Sinterklaas.
De afgelopen week was relatief rustig, ik heb woensdag foto's laten maken van mijn heupen om dat die een volledig eigen leven leiden en regelmatig spontaan uit de kom schieten.
Niet dat er iets aan te doen is, behalve tanden op elkaar en terugdrukken, maar ach een plaatje is altijd leuk.
Ik verheug me echt op de kerst we gaan weer naar 12je en H. en dat is altijd pure verwennerij.
Ook de tijd naar de kerst toe vind ik heerlijk, F houd niet zo van kerstversiering en de afgelopen jaren hadden we daar ook het geld niet voor.
Dit jaar heb ik voor de kerst nog een "klant" dus ik denk dat ik toch wel wat glimmers en ballen ophang, F en ik zijn best goed in compromissen :-).
Elke avond gaan de kaarsjes weer aan en probeer ik weg te komen met zo weinig mogelijk lamplicht,
ik lig dan lekker onder mijn dekentje te zappen en kan bij vlagen volkomen tevreden zijn.
Ik wil natuurlijk net als elke vrouw, geef het maar toe dames, nog wel een kilo of 2 kwijt voor de kerst.
Best moeilijk als je zoals ik een echte foodie bent en een groot deel van de dag aan eten denkt.
Voor mij dus ff geen chips, blokjes kaas ect 's avonds, ik wil tenslotte wel mijn leuke geruite korte rokje aan met de kerst.
Ja, een kort geruit rokje hoor ik jullie denken, dat is toch best wel subbig?
Een beetje wel maar ach het staat zo leuk.
Aankomend weekend komt 12je weer en daar verheug ook ik me altijd weer op, het voelt toch altijd weer een beetje als een avondje stappen binnenshuis.
Genoeg om naar uit te kijken.
P.S. O ja ik zou het bijna vergeten, F. heeft weer een nieuwe badjas, is dat het vermelden waard zou je denken?
ECHT WEL! Zijn oude was tot op de draad versleten en hij liep al maanden gewoon aangekleed door het huis.
Dat vind ik dus zo niets!
Ik kan dan nergens bij en voel geen velletje.
Nu heeft hij dus een heerlijke zachte nieuwe badjas en kan ik weer gewoon 's avonds met in de ene hand de afstand bediening en in de andere hand zijn "joystick" zitten, heerlijk.

euh

2009-11-29T22:48:00.003+01:00

Een lang logje word het niet.

Weten jullie nog dat ik schreef over sub v. die na een irl ontmoeting niet op kwam dagen?
Wees eerlijk, weten jullie dat nog?

Vele malen zocht zij weer nachtelijk maar dronken contact en mijn God wat haat ik dronken BDSM behoefte.
Dus ik reageer gewoon niet.
Op een nuchter mailtje van haar volgt van mij een uitgebreide mail:

Wat wil je nou en kan ik jou ooit nog wel serieus nemen?

Wil je Mij, of zuiver je eerste BDSM ervaring?

Ze ging nadenken, of probeerde dat en schreef in elk geval nuchter en uitgebreider terug.

Nog niet intelligent genoeg naar mijn zin en chaotisch maar het eerste en tweede is ze wel in de kern.
Ik ben gelukkig niet zo D wanhopig dat ik koste wat kost een D/s spel zonder gevoel zoek.
Liever lang gezocht en goed gevonden als de kater van het zuiver meppen zal ik maar zeggen.
Nu komt ze, v. dinsdag, het kan raar lopen lieve lezers, IRL kennen we elkaar al dus "in de speelkamer word een feit".

Ik stel me open op en zij weet dat ik een tolerante Mrs ben, zij wil perse spelen om eindelijk eens niet meer te zeuren maar te doen.

Ik hoop dat ze komt....

Energie sparen voor mij dus,

Straf?

2009-11-28T15:11:00.002+01:00

Mantra:

Ik moet morgen een lange log schrijven want anders.......

Wie moedigt me aan?

Memory lane

2009-11-12T21:48:00.003+01:00

Voorafje: Vanaf mijn tweede tot mijn 22 ste en ook nog enkele jaren daarna zo nu en dan verbleef ik in Revalidatie centrum 't Roessingh in Enschede soms intern andere keren als extern patient/scholier.
Deze plek was mijn tweede thuis en eigenlijk heb ik er alleen maar positieve herinneringen aan.

Het laatste jaar ging het fysiek wat minder met me, een 42 jarige spast verdiend bijna het predicaat bejaard en de kwaaltjes stapelden zich op.
Nou ben ik nogal lastig met naar de dokter gaan maar na lang aandringen van F. en mijn fysiotherapeut toch maar een afspraak gemaakt met een revalidatiearts.
Vandaag dus op weg naar "het tweede thuis" uit mijn jonge jaren.
Met de bus, die natuurlijk net stopte bij een halte met wegopbreking dus licht spastisch door de onoverzichtelijke situatie, kwam ik aan.
Ik droom nog regelmatig over mijn "tweede thuis" en weet er in mijn dromen steeds weer elk plekje te vinden.
Nu wil het lot dat het centrum ingrijpend verbouwd is, ik was er al eens heel kort terug geweest en ik was toen al wat sjachie, ze hadden zonder het aan mij te vragen mijn thuis verbouwd! :-)
De hoofdingang zat ergens anders(grrrrr)
Bij binnenkomst groet de portier lichtjes maar kijkt dan nog eens verbaast op.
"Hee Hildetje, jij hier"
Ik krijg een warme hand we kletsen even, ook hij verlangt nog naar de "oude tijd".
Ik vraag hem waar nu de poli zit, "bij het vroegere restaurant meisje", kijk aan die info heb ik wat.
We lopen door de grote hal, mijn oude huiskamer, het is best gezellig hoor maar te netjes, te ziekenhuis (tweede grrrr).
Bij de poli meld ik me, scan ieder gezicht op bekendheid maar ze zijn echt te jong om met en bejaarde spast oud sentiment te delen.
Ik ben veel te vroeg (IK ben niet veranderd) en we doen een bakkie koffie in de hal.
In de verte zie ik een kalende verpleger in een wit uniform en zeg tegen F. "Kijk een oude liefde van me, daar was ik zo verliefd op".
Ik had F. al gewaarschuwd dat in het komende uur het woord vroeger veel zou vallen, vroeger zat dat daar en deed ik dat ect.
Na de koffie, mijn allereerste betaalde bakkie daar, weer naar de wachtkamer.
Lang moeten wachten is dan wel weer nostalgisch.
We mogen naar binnen en een vertrouwd artsen hoofd zegt
"Ik zie in je verwijzing dat je komt voor verergerd spasme?".
Nou, aarzel ik, eigenlijk kom ik voor een uitgebreidde APK
"Dan moet je echt bij een ander zijn, ik doe alleen spasme"
We schieten alledrie in de lach, het is niet erg, liever in 1 keer goed als nu half.
Ik had toch al tegen F. gezegd dat ze eerst een afspraak voor een sentimental tour hadden moeten plannen.
De arts maakt meteen een afspraak voor komende maandag en stiekem vind ik het wel leuk dat ik nog een keer mag. :-)
We maken de afspraak en ik wil eerst nog even naar de wc.
Nu word ik past echt kriegel, ik moet in mijn oude thuis vragen waar het rolstoel toilet is ( derde grrr).
Bij het toilet loopt er iemand op me af die me aandachtig bekijkt.
"Hee Hilde!" Een therapeute van de aktiviteiten afdeling, jezus wat heb ik daar wat koffie gedronken onder het mom van therapie.
Pitrietmandjes vlechten was zo niet mijn ding!
We kletsen wat en ook zij is van het nostalgische slag en ik bespeur ook hier het verlangen naar vroeger.
Jas dicht en naar de hoofduitgang.
Ik zwaai naar de portier en roep "Tot maandag"
Hij roept me na "Hilde die wist wat ze wilde"
Een zin uit vroegere tijden.
Even voel ik me weer 18 en thuis

Friday's on

2009-11-06T17:26:00.003+01:00

Zo alweer meer als een week geleden.
Het is net of de gedachte aan een weekend me automatisch weer laat loggen.

Nog steeds geniet ik van de langere avonden, probeer me netjes te gedragen, doordeweeks geen wijntje al zijn de donderdag en zondag dan weer niet doordeweeks anders word het zo saai.

Deze week is de donderdag vrijdag geworden, dus vanavond.....

(volgen jullie het nog?)

Vandaag naar de Stadsbank geweest voor een gesprek, we gaan de volgende fase van de schuldsanering in. GO ONS :-)

Ik wist van te voren al dat het een positief gesprek zou worden maar toch zit ik me altijd vreselijk druk te maken van tevoren, F. niet maar volgens mij is dat een mannending.

Een aantal dagen geleden dook er in mijn mail een subdame op waar ik jaren geleden mee gemaild heb, zij heeft toen het contact verbroken.

Nu wilde ze weer een nieuwe start maken, ik moest wel even echt in mijn geheugen graven, heb haar nog steeds niet helemaal helder op mijn netvlies maar dat zal na de mogelijke msn vanavond wel beter zijn.

Ik heb zo'n fase dat ik een beetje het gevoel hebt dat ik van de buitenkant tegen de rest van de wereld aan kijk, niet veel kan me echt lang boeien.

Dit heb ik wel vaker een tijdje en het word meestal gevolgd door een periode waarin ik weer heel betrokken ben dus ik laat het maar gebeuren.

Ik hoop op een leuk knus en donker weekend met hier en daar wat (online) verwante geesten om even bij te buurten.

Hoera!

2009-10-27T18:21:00.002+01:00

Het is weer wintertijd, vroeg donker, heerlijk!
Ik moet van mezelf nog even wachten met "elke avond kaarjes aan".

Maar dat gaat zeker gebeuren.
Lekker veel lezen, winterkost, kneuterigheid, langzaam op weg naar de kerst, ik ben weer in mijn element.
Nu alleen nog even zo'n mooie 'kaarsenstandaard' zoeken

Rant?

2009-10-18T18:29:00.003+02:00

Zo alweer zondag.....
Dat krijg je met zo'n boeiend bruisend bestaan dan vliegt de tijd(lees:licht cynisme)
Het is lekker rustig hier, F zit te pokeren en ik?
Duh te tikken natuurlijk.
De sub-dame uit het "misschien" logje is inmiddels weer uit beeld verdwenen, we konden het niet eens worden over de invulling van een D/s relatie.
Het was duidelijk dat ik meer wilde dan zij, meer contact, zowel irl als online, meer controle en D/s elementen ook als we niet irl bij elkaar waren.
Dit zijn vooral details ,dat weet ik, maar als je daarover geen overeenstemming kan bereiken zegt dat ook veel over de match tussen de karakters.
Even goeie vrienden, ik heb hier nu voldoende ervaring mee om er niet meer te lang negatief bij stil te blijven staan.
Ik heb op dit moment een startend contact met een nieuwe dame, we hebben nog nauwelijks met elkaar gesproken, komt wel goed, al zegt mijn intuitie dat het met deze dame ook weleens lastig kan worden om onze agenda's qua contact parallel te laten lopen.

Misschien ben ik ook wel raar(dit is retorisch:-) )
Ik heb een voorkeur voor 's avonds msn'en bv, ik kan me dan makkelijker focussen op mijn gesprekspartner, ik word minder afgeleid door dagelijkse zorgen en als het buiten dan ook nog eens winters donker is en de ranja is verruild voor een wijntje ben ik in mijn element.
Let wel, ik zeg dat ik er een voorkeur voor heb, het is geen must en ook overdag ben ik best aanspreekbaar maar het voordeel van D. zijn is toch dat mijn voorkeuren zwaarder tellen als die van de sub, of is dat nou weer een voordeel dat ik enkel verzonnen heb om er zelf beter van te worden?
Wat trouwens ook wel weer een echte Dominante eigenschap is lijkt me...
Maar ik dwaal af, een sub die een echt ochtendmens is is dus niets voor mij, het lijkt me ook zo vreselijk om in de weekenden dat zij hier is vroeg mijn bed uit te moeten om mijn sub te animeren.
Iets doen wat ik niet leuk vind vind ik ook weer zo erg niet D.
Ze moet een echte nachtuil zijn, een behoefte tot uitslapen is ook voor haar een levensbehoefte, ze word niet "al een beetje giegelig" van 1 wijntje en de asbakken zijn er bij haar niet om paperclips in te verzamelen.
Bescheiden eisen......
Oja, niet te vergeten, ik vind sexuele verlegenheid niet vertederend of opwindend, ze hoeft echt niet op date 1 uit de kleren maar ik moet ook geen 3 maanden gesprekken moeten voeren in "de therapie" stand om haar lijf te mogen aanschouwen als we niet geil of sm'erig bezig zijn.
Misschien ben ik wel lui of lui geworden.
Ik ben toch echt niet de enige denk ik die bij het 10de kennismakingsgesprek op msn voor het online gaan even denkt :
O God, weer charmant zijn, weer aftasten, weer lange vragen mijnerzijds en 1 lettergrepige antwoorden van haar omdat ze het zo moeilijk vind om uit te drukken wat ze voelt.
"Je hoeft nog niets te voelen sub-meisje enkel gewoon goed na te denken, dat kan toch niet zo moeilijk zijn" bevorderd de sfeer niet kan ik je vertellen.
En de klassieker mijnerzijds "heb je er moeite mee dat ik in een rolstoel zit? "
Na de tigste keer denk ik alleen nog maar, jeez IK ben tenslotte de enige die er last van heeft.
Ook te veel maar's in de vormen van contact is niet echt iets voor mij.
In mijn ideale D/s heb ik meerdere keren per week uitgebreid msn contact met mijn s, punt.
Als dat alleen maar kan als ze honderd procent lekker in haar vel zit, mars en jupiter op 1 lijn staan, de wicca godin weetikveel niet te sterke energie uitstraalt of wanneer ze geen pms heeft.
Dan hoeft het voor mij niet.
Natuurlijk houd ik rekening met een eventuele partners, kids, hobby's, vriendinnen, studie, werk, zelfontdekking, zelfontplooiing, twijfeluurtjes, wijfeluurtjes, niemand begrijpt me uurtjes.
Ik ben tenslotte een begripvolle D.....
Maar als je dat ALLEMAAL wilt als sub en dan ook nog HELEMAAL van mij zijn lijkt me een 'meervoudige persoonlijkheids stoornis' praktisch.
Tuurlijk ik weet het, ik heb zee-en van tijd, ik werk niet, ben mensenschuw, te lui of te spastisch/epileptisch om in huis ook maar 1 poot uit te steken en aan zelfontplooiing doe ik niet, mijn rimpels strijk je er niet meer uit.
Tja en dan blijf je zoeken hè..........

Ja,uh......

2009-10-11T15:00:00.002+02:00

Dat is het rare van een weblog, als je weinig schrijft maak je veel mee.

Maar het zijn allemaal verhalen van andere mensen waar ik zijdelings bij betrokken raak en die te prive zijn om over te schrijven.
Was dat niet zo dan stond hier zeker een tekst van 2 A4'tjes of zo.

Aan het sub- front veel ergenis en frustratie, daar kan ik over een paar dagen dan wel weer meer over schrijven.

Laten we het er maar op houden dat ik de laatste weken vaak heb gedacht:

"Daar zakt me de broek van af".

Misschien

2009-09-25T17:30:00.002+02:00

Weten jullie nog dat ik haar zocht maar niet kon vinden?
Misschien heb ik haar gevonden, het contact is nog pril maar voelt goed.
Niets verwachten is het beste, dat weet ik.

Maar hopen is veel menselijker.
Nu lekker weekend.